calidoresgardener

Anna Nicole Smith's former boyfriend Howard K Stern and two doctors charged in Los Angeles

2009-03-13T14:11:00.001+07:00

PLAYBOY playmate Anna Nicole Smith's former boyfriend and two doctors have been charged with giving her thousands of prescription drugs in the years leading up to her overdose in 2007.

Howard K Stern and doctors Sandeep Kapoor and Khristine Eroshevich were charged today with three counts of conspiray in Los Angeles Superior Court, the Associated Press reported.

The three were also charged with obtaining fraudulent prescriptions and unlawfully prescribing a controlled substance two weeks before Smith's death.

"These individuals repeatedly and excessively furnished thousands of prescription pills to Anna Nicole Smith, often for no legitimate medical purpose," California Attorney General Edmund G Brown said.

The medical examiner's office has said Dr Eroshevich authorised all the prescription medications found in the hotel room where Smith overdosed, AP reported.

Dr Eroshevich's lawyer, Adam Braun, said his client wrote some of the prescriptions using fake names for Smith but that the intent wasn't to commit fraud.
Related Coverage

* Duet: Brown and Rihanna in tune
* Anna Nicole's boyfriend on drug chargeThe Australian, 13 Mar 2009
* Nicole Smith's life set for operaAdelaide Now, 13 Feb 2009
* Slumdog takes Best Film SAGHerald Sun, 26 Jan 2009
* Playmate hotty Kendra WilkinsonAdelaide Now,
* Playboy's Playmate 2008Adelaide Now,

"It was not to deceive anyone. It was done for privacy reasons," Mr Braun said.

"She did the best she could under difficult circumstances in the best interest of the patient."

Braun said Dr Eroshevich began treating Smith following the death of the star's son in September 2006.

Smith died on February 8, 2007, in Florida from an overdose of prescription drugs. The former Playboy playmate, model and potential heir to an oil fortune was 39.

Mr Stern and Dr Kapoor were released after they each posted $US20,000 ($A30,557) bond.

2007-10-13T22:40:00.001+07:00

รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2542

กำแพง (2542)

ผู้กำกับ: ถกลเกียรติ วีระวรรณ
นำแสดงโดย: เกริกพล มัสยวาณิช, เก็จมณี พิชัยรณรงค์สงคราม, อรรถพร ธีมากร, พิศมัย วิไลศักดิ์, ไพโรจน์ ใจสิงห์, ธัญญา โสภณ
คนจร ฯลฯ (2542)
- ผู้กำกับ: อรรถพร ไทยหิรัญ
  นำแสดงโดย: เรย์ แมคโดนัลด์, ฉัตรชัย เปล่งพานิช, รามาวดี สิริสุขะ, สุเชาว์ พงษ์วิไล, วัชรเกียรติ บุญภักดี, เบญจวรรณ เทิดทูนกุล
  โคลนนิ่ง คนก๊อปปี้คน (2542)
  - ผู้กำกับ: ปิติ จตุรภัทร์
    นำแสดงโดย: อำพล ลำพูน, สิริยากร พุกกะเวส, เสรี วงศ์มณฑา, สุดา ชื่นบาน, วิชญ์ พิมพ์กาญจนมาศ
    ดอกไม้ในทางปืน (2542)
    - ผู้กำกับ: มานพ อุดมเดช
      นำแสดงโดย: ดอม เหมตระกูล, นุชนาฏ สายชมภู
      แตก 4 รักโลภ โกรธ เลว (2542)
      - ผู้กำกับ: องอาจ สิงห์ลำพอง
        นำแสดงโดย: สมชาย เข็มกลัด, ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร, ขจรศักดิ์ รัตนนิสัย, ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์
        นางนาก (2542)
        
        ผู้กำกับ: นนทรีย์ นิมิบุตร
        นำแสดงโดย: อินทิรา เจริญปุระ, วินัย ไกรบุตร, ปราโมทย์ สุขสถิตย์, พัชริญา นาคบุญชัย, บุญส่ง อยู่ยั่งยืน, ประชา ถาวรเฟีย
        มนต์เพลงสั่งนาง (2542)
        เรื่องตลก 69 (2542)
        
        ผู้กำกับ: เป็นเอก รัตนเรือง
        นำแสดงโดย: ลลิตา ปัญโญภาส, แบล็ค ผมทอง, ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล, ลิขิต ทองนาค, ทัศนาวลัย องอาจอิทธิชัย, สีเทา
        ล่าระเบิดเมือง (2542)
        
        ผู้กำกับ: เฉลิม วงศ์พิม
        นำแสดงโดย: ดอม เหมตระกูล, ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ, ปีเตอร์ หลุยส์ ไมอ๊อคชิ, วรรณวลัย โปษยานนท์, ธนิสร สัตยมงคล, กฤษณ์ ศุภระมงคล
        สวัสดีบ้านนอก (2542)
        
        ผู้กำกับ: ธนิตย์ จิตนุกูล
        นำแสดงโดย: จตุพล ชมพูนิช, ระติพงศ์ ภูมาลี, ปริช กองจรูญ, ฉัตร รูปขจร, นิอร ละมูลภักตร์, สุปันดา ขุนศรีรอด

2007-10-12T22:37:00.001+07:00

ฉางอาน (จีน: 长安; พินอิน: Cháng'ān; อังกฤษ: Chang'an) เป็นเมืองหลวงเก่าของประเทศจีน โดยมีราชวงศ์มากกว่า 10 ราชวงศ์ที่เลือกนครฉางอานเป็นเมืองหลวง ปัจจุบันคือเมืองซีอาน ซึ่งเปลี่ยนชื่อในสมัยราชวงศ์ชิง
ชื่อ ฉางอาน มีความหมายว่า "ความสงบสุขชั่วนิรันดร์" (Perpetual Peace)

2007-10-11T23:38:00.001+07:00

เอ็ดการ์ มอนเซร์รัต นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 30 (น็อก 18) เสมอ 3 แพ้ 15

2007-10-10T22:27:00.001+07:00

พุทธศักราช 787 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 244 - มีนาคม ค.ศ. 245
มหาศักราช 166 วันเกิด

2007-10-09T22:03:00.001+07:00

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง: รายนามบุคคลสำคัญของโลกชาวไทยโดยยูเนสโก รายนามบุคคลสำคัญของไทย รายนามผู้ได้รับรางวัลโนเบล

วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี

เรอเน เดส์การตส์ (René Descartes)
บารุค สปิโนซา (Baruch Spinoza)
จอห์น ล็อก (John Locke)
กอทท์ฟรีด วิลเฮล์ม ไลบ์นิซ (Gottfried Leibniz)
จอร์จ บาร์กลีย์ (George Berkeley)
เดวิด ฮูม (David Hume)
อิมมานูเอิล คานท์ (Immanuel Kant) นักปรัชญาตะวันตก

มาร์ค ทเวน (Mark Twain)
มิเกล เด เทรบานเตส (Miguel de Cervantes)
วิลเลี่ยม เชคสเปียร์ (William Shakespeare) นักประพันธ์เพลง

เดวิด ลิฟวิงสโตน

2007-10-08T23:47:00.001+07:00

เบบี้เฟส หรือ เคนเน็ธ เบบี้เฟส เอ็ดมอนส์ เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นนักร้องนักแต่งเพลงสไตล์อาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน ประสบความสำเร็จในช่วงยุค 90

ประวัติ
เบบี้เฟส ร่วมเปิดค่ายเพลงกับ Reid ในนาม LaFace Records มีศิลปินที่ได้รับความนิยมอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน และ ทีแอลซี โดยโทนี แบรกซ์ตันได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1994 เขาได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากให้บอยซ์ ทู เม็นอย่างเพลง "End of the Road" และ "I'll Make Love To You" ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดนาน 13 สัปดาห์และ 14 สัปดาห์ตามลำดับ และยังได้แต่งเพลงให้มาดอนน่าร้องในเพลง "Take a Bow" ขึ้นอันดับ 1 นาน 7 สัปดาห์ และได้ร่วมแต่งเพลงกับอีริค แคลปตัน เพลงรางวัลแกรมมี่เพลง "Change the World"
เขายังได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงให้ศิลปินชื่อดังอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน, ไมเคิล แจ็กสัน, เจเน็ท แจ็คสัน‎, วิทนีย์ ฮูสตัน, ซิสโค, ดรู ฮิลล์, เซลีน ดิออน, แมรี เจ ไบลจ์, มารายห์ แครี, วาเนสซ่า วิลเลี่ยมส์, เอ็น โวค, อีริค แคลปตัน, มาดอนน่า, อารีธา แฟรงคลิน, เคน ฮิราอิ และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ต่อเนื่องในช่วงปี 1995-1997

2007-10-05T23:02:00.001+07:00

คำร้อง
คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล

อยู่เดียวเปลี่ยวอกเอ๋ย ฉันเคยฟังเธอพร่ำ
นั่งเคียงสดชื่นล้ำ หวานคำฉ่ำทรวงใน
อกใจให้คิดถึง คนึงถึงเธอได้
ฝากคำพร่ำกันไว้ เสียวใจให้รำพึง

ยามนอนต้องถอนใจ หวงคู่ฤทัยตรึง
ความรักให้ใจใฝ่ถึง ใจหวลคนึงทุกวัน
ฝากคำพร่ำรำพึง คิดถึงตรึงตรามั่น
โอ้เธออย่าลืมฉัน ทุกวันคนึงครวญ

คำร้องภาษาอังกฤษ

คนึงครวญ (file info) — เปิดฟัง

คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล ทำนอง : หลวงสุขุมนัยประดิษฐ์ ขับร้อง : เพ็ญศรี พุ่มชูศรี

2007-10-04T23:46:00.001+07:00

พุทธศักราช 1845 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 1302 - มีนาคม ค.ศ. 1303
ค.ศ. 1302 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1303 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1224
ปีขาล จัตวาศก จุลศักราช 664 (วันที่ 28 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก) ผู้นำ

2007-10-03T22:51:00.001+07:00

พุทธศักราช 1696 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 1153 - มีนาคม ค.ศ. 1154
มหาศักราช 1075 วันเกิด

2007-10-02T23:26:00.001+07:00

ศาสตรจารย์ ดร. คุณหญิงสุริยา รัตนกุล เป็นนักภาษาศาสตร์ชั้นนำของไทยในปัจจุบัน ท่านผลิตงานวิจัยทางด้านภาษาศาสตร์ โดยศึกษาภาษาท้องถิ่นต่างๆ ในประเทศไว้เป็นจำนวนมาก ผลงานการวิจัยของท่านได้รับการยอมรับในแวดวงนักภาษาศาสตร์อย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ ท่านยังเป็นอาจารย์ถวายพระอักษรภาษาฝรั่งเศสแด่ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ในระหว่างปี พ.ศ. 2513-2521

ประวัติการศึกษา

อักษรศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยปารีส ประเทศฝรั่งเศส

2007-10-01T23:16:00.000+07:00

ตลาดขวัญ (Talat Khwan) เป็นตำบลหนึ่งที่อยู่ในเขตเทศบาลนครนนทบุรี อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ในอดีตยังเป็นชื่อชุมชนเก่าแก่ของจังหวัดนนทบุรีที่เรียกว่า บ้านตลาดขวัญ ซึ่งมีการตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระองค์ได้ทรงยกฐานะหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อว่าบ้านตลาดขวัญแห่งนี้ให้มีฐานะเป็นเมืองนนทบุรีในปี พ.ศ. 2092 (ค.ศ. 1549) เพื่อประโยชน์ต่อการเกณฑ์ไพร่พลหากเกิดสงคราม รวมทั้งให้เป็นเมืองท่าและหน้าด่านทางทิศใต้ของกรุงศรีอยุธยา
ชุมชนตลาดขวัญตั้งอยู่ในริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศใต้ของวัดท้ายเมือง โดยมีหอทะเบียนที่ดินเก่า (บริเวณโรงเรียนเทศบาล 1) เป็นสิ่งยืนยันความเก่าแก่ของชุมชนแห่งนี้ ปัจจุบัน ท้องที่ของตำบลในอำเภอเมืองนนทบุรีที่มีชื่อว่า "ตลาดขวัญ" นั้น ไม่มีอาณาเขตติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา แต่อยู่ลึกเข้ามาตอนใน ส่วนบริเวณชุมชนบ้านตลาดขวัญอันเป็นที่ตั้งเมืองนนทบุรีโบราณนั้น ทุกวันนี้อยู่ในเขตตำบลสวนใหญ่

2007-09-30T22:03:00.001+07:00

พุทธศักราช 1743 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 1200 - มีนาคม ค.ศ. 1201
มหาศักราช 1122 วันเกิด

2007-09-29T22:24:00.001+07:00

ดูความหมายอื่นของ กาฬสินธุ์ ได้ที่ กาฬสินธุ์ (แก้ความกำกวม)
กาฬสินธุ์เป็นจังหวัดในภาคอีสาน ของประเทศไทย นับเป็นเมืองโบราณอีกแห่งหนึ่ง โดยมีหลักฐานแสดงอารยธรรมเก่าแก่กว่า 1,600 ปี และยังมีแหล่งซากไดโนเสาร์หลายแห่งด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอำเภอสหัสขันธ์ นอกจากนี้ยังรู้จักในด้านโปงลาง
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ใน พ.ศ. 2336 กาฬสินธุ์ได้รับการสถาปนาเป็นเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หลังจากเจ้าโสพะมิตรเข้าเฝ้าฯ ถวายสวามิภักดิ์ โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณแต่งตั้งขึ้นเป็น พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองท่านแรกโดยให้รั้งเมืองสืบไป

หน่วยการปกครอง
การปกครองแบ่งออกเป็น 14 อำเภอ 4 กิ่งอำเภอ 134 ตำบล 1509 หมู่บ้าน

อำเภอเมืองกาฬสินธุ์
อำเภอนามน
อำเภอกมลาไสย
อำเภอร่องคำ
อำเภอกุฉินารายณ์
อำเภอเขาวง
อำเภอยางตลาด
อำเภอห้วยเม็ก
อำเภอสหัสขันธ์
อำเภอคำม่วง
อำเภอท่าคันโท
อำเภอหนองกุงศรี
อำเภอสมเด็จ
อำเภอห้วยผึ้ง
กิ่งอำเภอสามชัย
กิ่งอำเภอนาคู
กิ่งอำเภอดอนจาน
กิ่งอำเภอฆ้องชัย

2007-09-28T22:59:00.001+07:00

มอซิลลา ทันเดอร์เบิร์ด (Mozilla Thunderbird) เป็นโปรแกรมสำหรับรับและส่งอีเมล และรับข่าวสารแบบกราฟิกส์ สามารถใช้ได้ในหลายระบบปฏิบัติการ พัฒนาโดยมูลนิธิมอซิลลาและอาสาสมัครอีกหลายร้อยคน ปัจจุบันอยู่ใต้การดำเนินงานของบริษัทมอซิลลา ซึ่งโครงการนี้เป็นโครงการที่ควบคู่ไปกับ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ ซึ่งเป็นโครงการที่ตั้งเป้าหมายในการพัฒนาโปรแกรมค้นดูเว็บ ที่เล็กและเร็วกว่าโปรแกรมทั่วไป และทันเดอร์เบิร์ด ก็มีเป้าหมายเดียวกัน ผู้ใช้ส่วนใหญ่มักใช้ทันเดอร์เบิร์ดร่วมกับไฟร์ฟอกซ์ ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ทันเดอร์เบิร์ดได้เปิดตัวเวอร์ชัน 1.0 โดยมียอดผู้ดาวน์โหลดกว่า 500,000 ครั้งใน 3 วันแรก (และ 1,000,000 ครั้งใน 10 วัน)

ประวัติ
ทันเดอร์เบิร์ด ถูกตั้งเป้าหมายในการพัฒนา ให้เป็นโปรแกรมรับส่งอีเมลที่เรียบง่าย. ซึ่งมันไม่ใช่โปรแกรมจัดการสารสนเทศส่วนบุคคล (Personal information manager). แต่ถ้าต้องการความสามารถพิเศษอื่นๆ ก็ยังเพิ่มประสิทธิภาพของมันได้ โดยการติดตั้งส่วนขยาย.

ความสามารถ
ทันเดอร์เบิร์ดได้ใช้ตัวกัน Bayesian spam ซึ่งมีประสิทธิภาพในการขจัดอีเมลขยะที่ไม่พึ่งประสงค์ได้

2007-09-27T21:56:00.000+07:00

พระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) เป็นบุตรคนโตของขุนกนกเรขา (ทองดี)กับนางนิ่ม เกิดเมื่อ วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2403 ตรงกับวันอังคาร ณ บ้านเลขที่ 81 ตรอกไข่ ถนนบำรุงเมือง ตำบลหลังวัดเทพธิดา กรุงเทพมหานคร
ท่านได้เรียนปี่ชวากับครูชื่อ "หนูดำ" ส่วนวิชาดนตรีปี่พาทย์อย่างอื่น ได้ศึกษาอย่างจริงจังกับครูช้อย สุนทรวาทิน(บิดาของพระยาเสนาะดุริยางค์)จนบรรลุแตกฉาน ท่านเข้ารับราชการ ตั้งแต่เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระยศเป็นพระยุพราช ได้ทูลขอพระราชทานบรรดาศักดิ์จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้นายแปลกเป็นที่ "ขุนประสานดุริยศัพท์" นับจากนั้นก็ได้รับพระราชทานเลื่อนบรรดาศักดิ์มาเป็นลำดับ จนได้เป็นที่ "พระยาประสานดุริยศัพท์" เจ้ากรมปี่พาทย์หลวง ในสมัยรัชกาลที่ 6
ความรู้ความสามารถของพระยาประสานดุริยศัพท์นั้น เป็นที่กล่าวขวัญเรื่องลือว่า ท่านเป็นผู้ที่ถึงพร้อมด้วยฝีมือ ความรู้ ปฏิภาณ ไหวพริบ ท่านเป็นครู และเป็นศิลปินที่หาได้ยากยิ่ง. เมื่อปี พ.ศ. 2428 ท่านได้รับเลือกให้ไปร่วมฉลองครบรอบร้อยปีของพิพิธภัณฑ์เมืองอวิมปลีย์ที่ประเทศอังกฤษผลของการบรรเลงขลุ่ยของท่านเป็นที่พอพระราชหฤทัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรียเป็นอย่างยิ่งถึงกับรับสั่งขอฟังเพลงขลุ่ยเป็นการส่วนพระองค์ในพระราชวังบัคกิ้งแฮมอีกครั้ง การบรรเลงครั้งหลังนี้สมเด็จพระนางเจ้าวิคตอเรียทรงลุกจากที่ประทับและใช้พระหัตถ์ลูบคอพระยาประสานฯพร้อมทั้งรับสั่งถามว่า เวลาเป่านั้นหายใจบ้างหรือไม่ เพราะเสียงขลุ่ยดังกังวานอยู่ตลอดเวลา
พระยาประสานดุริยศัพท์ได้แต่งเพลงไว้ดังนี้คือ เพลงเชิดจั่น 3 ชั้น พม่าหัวท่อน เขมรราชบุรี ลาวคำหอม ลาวดำเนินทราย เขมรทรงดำเนิน(เขมรกล่อมพระบรรทม) เขมรปากท่อ เขมรใหญ่ ดอกไม้ไทร ถอนสมอ ทองย่อน เทพรัญจวน นารายณ์แปลงรูป แมลงภู่ทอง สามไม้ใน อาถรรณ์ คุณลุงคุณป้า พราหมณ์เข้าโบสถ์ ธรณีร้องไห้ มอญร้องไห้ แขกเห่ อนงค์สุดา วิเวกเวหา แขกเชิญเจ้าย่องหวิด 3 ชั้น เป็นต้น
ความสามารถทางดนตรีของท่านนั้น ทำให้ท่านมีลูกศิษย์ที่มีความสามารถเป็นทวีคูณขึ้นไป และศิษย์ของท่านเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปคือ พระประดับดุริยกิจ (แหยม วิณิณ) พระเพลงไพเราะ (โสม สุวาทิต) หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) หลวงบรรเลงเลิศเลอ (กร กรวาทิน) พระยาภูมิเสวิน (จิตร จิตตเสรี) อาจารย์มนตรี ตราโมท ครูเฉลิม บัวทั่ง เป็นต้น
พระยาประสานดุริยศัพท์ ป่วยโดยโรคชรา และถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 65 ปี เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2467

2007-09-26T22:14:00.001+07:00

บทความนี้เกี่ยวกับแนวดนตรี สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ป็อป (แก้ความกำกวม)

2007-09-25T23:44:00.001+07:00

สำหรับไร่ความหมายอื่นดูที่ ไร่ (แก้ความกำกวม)
ไร่ เป็นหน่วยวัดพื้นที่ของไทย
1 ไร่ มีค่าเท่ากับ
พื้นที่ของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีด้านยาว 20 วา (40 เมตร)
4 งาน
400 ตารางวา
1/625 ตารางกิโลเมตร (0.0016 ตารางกิโลเมตร)
1,600 ตารางเมตร

2007-09-24T22:55:00.001+07:00

แอนโธนี ชาลส์ ลินตัน โทนี แบลร์ (Anthony Charles Lynton "Tony" Blair) เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของสหราชอาณาจักร และเป็นอดีตหัวหน้าพรรคแรงงาน
แบลร์สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานหลังจากการเสียชีวิตของหัวหน้าพรรคคนก่อนคือ นายจอห์น สมิท (John Smith) ใน พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และเอาชนะนายจอห์น เมเจอร์ (John Major) ของพรรคอนุรักษ์นิยม และเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานคนเดียวที่สามารถชนะการเลือกตั้งได้ 3 สมัยติดต่อกัน

พื้นฐานและชีวิตครอบครัว
เหตุการณ์สำคัญ

สนธิสัญญาเบลฟัสต์ หรือเรียกว่า Good Friday Agreement เป็นข้อตกลงด้านสันติภาพระหว่างสหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ และกลุ่มต่าง ๆ ในไอร์แลนด์เหนือ ซึ่งเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่สมัยของนายเมเจอร์
กฎหมายสิทธิมนุษยชน (1998)
ร่วมกับองค์การนาโต ในสงครามโคโซโว (1999)

2007-09-24T00:04:00.001+07:00

ผู้เข้าแข่งขัน
??? ?????

วิทยากรพิเศษประจำสัปดาห์

อาหารและอุปกรณ์การกิน
อุปกรณ์ส่องสว่างและคีมอเนกประสงค์
เครื่องอุปโภค
อุปกรณ์จดบันทึก
อุปกรณ์ตัด ติด ต่อ ห่อหุ้ม
โทรศัพท์มือถือที่ใช้โทรได้เพียงครั้งเดียวไม่เกิน 1 นาที
อุปกรณ์ผูกมัด
ปริศนา ที่จะใช้ในภารกิจที่ 3 ซึ่งมาในรูปของคำอ่านเลขภาษาจีนหลากหลายสี อุปกรณ์ในชุดยังชีพ
ตำลึงทองนำโชค ใช้ธูปจี้กระดาษเป็นรู โดยไม่ให้ทองก้อนหล่นลงมา ผู้ที่ทำทองก้อนตกลงมา 2 คน ตกรอบ

ภารกิจที่ 1
ชนันภรณ์ นักบินฝึกหัดเครื่องบินโบอิ้ง 737 อดีตมิสไทยเเลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2548 ตกรอบคนที่ 1
อานุภาพ อายุรเเพทย์โรงพยาบาลศิริราช ผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์เเผนปัจจุบัน ไทย และจีน ตกรอบคนที่ 2

ผลการแข่งขัน
พระกระโดดกำเเพง สร้างกลไกที่ทำให้กระโดดข้ามกำเเพงไปตกอีกฝั่งหนึ่ง ทีมที่ใช้เวลามากที่สุด ตกรอบ

ภารกิจที่ 2
อันดับ 1 น.ต.ดนุภพ ผู้รักษาความปลอดภัยฐานทัพอากาศ - สมศักดิ์ แชมป์ก่อเจดีย์ทราย ใช้เวลา 53 นาที 51 วินาที
อันดับ 2 โกจนาศ ครีเอทีฟเจ้าของบริษัท - มหิศร นักล่ารางวัลประดิษฐ์หุ่นยนต์ ใช้เวลา 1ชั่วโมง 8 นาที 36 วินาที
อันดับ 3 อิทธินันท์ วิศวกรโครงสร้างสะพาน - อิชยา ผู้จัดการพัฒนายา ใช้เวลา 1ชั่วโมง 10 นาที 36 วินาที ตกรอบ

ผลการจับคู่และผลการแข่งขัน
ถอดรหัส

ภารกิจที่ 3

น.ต.ดนุภพ ผู้รักษาความปลอดภัยฐานทัพอากาศ (เข้าชิงคนที่ 1)
สมศักดิ์ แชมป์ก่อเจดีย์ทราย (เข้าชิงคนที่ 2)
โกจนาศ ครีเอทีฟเจ้าของบริษัท ตกรอบ
มหิศร นักล่ารางวัลประดิษฐ์หุ่นยนต์ ตกรอบ ผลการแข่งขัน
อ่างอึ่งอ๋องอ๋องอึ่ง

คำว่า อ่าง หมายถึง อ่าง เชิญยิ้ม ดาราตลก ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวในการออกเสียง คือเป็นคนที่พูดไม่รู้เรื่อง ซึ่งอ่าง เชิญยิ้มเป็นเจ้าของประโยค อิ่งอ๋องอ๋องอิ่ง
อึ่ง ออกเสียงคล้ายกับเลขหนึ่ง
อ๋อง ออกเสียงคล้ายกับเลขสอง
รหัสนี้ถอดได้เป็น 1221 ภารกิจสุดท้าย - ตอบคำถาม
อเนกกุศลศาลา วิหารเซียน เป็นที่รวบรวมสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้มากที่สุดในประเทศไทย เรื่มก่อสร้างในปี 2531 และเสร็จในปี 2536 ในวิหารเซียนนี้มีรูปหล่อเทพทีได้รับการเบิกเนตรแล้ว 560 องค์ นอกจากนี้อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจที่นี่มีศิลปวัตถุและโบราณวัตถุที่ได้รับมอบจากทางการจีน ถามว่า มีทั้งหมดกี่รายการ
คำตอบ:328 รายการ

2007-09-22T22:18:00.001+07:00

การแข่งขันคณิตศาสตร์ SEAMEO (SEAMEO Mathematics Olympiad: SEA-MO) เป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ของประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดขึ้นโดย องค์การพัฒนาการศึกษาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Southeast Asian Ministers of Education Organization Regional Centre for Education in Science and Mathematics: SEAMEO RECSAM) โดยจะจัดขึ้นทุกๆ 3-4 ปีที่ศูนย์เรคแซม รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ในการแข่งขันครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2548 มีประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 9 ประเทศ ได้แก่ ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ บรูไน เวียดนาม กัมพูชา และพม่า

2007-09-21T22:18:00.001+07:00

ครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนาไทย พระมหาเถระผู้ยิ่งใหญ่ด้วยทานะ สิละ สัจจะ ขันติ

ประวัติครูบาเจ้า
ครูบาศรีวิชัยมีความปรารถนาที่จะบรรลุธรรมะอันสูงสุดดังปรากฏจากคำอธิษฐานบารมีที่ท่านอธิษฐานไว้ว่า "...ตั้งปรารถนาขอหื้อได้ถึงธรรมะ ยึดเหนี่ยวเอาพระนิพพานสิ่งเดียว..." และมักจะปรากฏความปรารถนาดังกล่าว ในตอนท้ายชองคัมภีร์ใบลานที่ท่านสร้างไว้ทุกเรื่อง อีกประการหนึ่งที่ทำให้ครูบาศรีวิชัยเป็นที่รู้จักและอยู่ในความทรงจำของชาวล้านนา คือการที่ท่านเป็นผู้นำในการสร้างทางขึ้นสู่ วัดพระธาตุดอยสุเทพโดยพลังศรัทธาประชาชนเป็นจำนวนมาก ทั้งกำลังกายและกำลังทรัพย์ ซึ่งใช้เวลาสร้างเพียง 5 เดือนเศษ โดยไม่ใช้งบประมาณของรัฐ

คำสอนที่สำคัญ

แต่เรื่องที่ทำให้ครูบาศรีวิชัยเป็นที่รู้จักกันในระยะแรกนั้น เกิดเนื่องจากการที่ท่านต้องอธิกรณ์ ซึ่งระเบียบการปกครองสงฆ์ตามจารีตเดิมของล้านนานั้นให้ความสำคัญแก่ระบบหมวดอุโบสถ หรือ ระบบหัวหมวดวัด มากกว่า และการปกครองก็เป็นไปในระบบพระอุปัชฌาย์อาจารย์กับศิษย์ ซึ่งพระอุปัชฌาย์รูปหนึ่งจะมีวัดขึ้นอยู่ในการดูแลจำนวนหนึ่งเรียกว่าเจ้าหมวดอุโบสถ โดยคัดเลือกจากพระที่มีผู้เคารพนับถือและได้รับการยกย่องว่าเป็น ครูบา ซึ่งหมายถึงพระภิกษุที่ได้รับความยกย่องอย่างสูง ดังนั้นครูบาศรีวิชัยซึ่งมีชื่อเสียงอยู่ในขณะนั้นจึงอยู่ในตำแหน่งหัวหมวดพระอุปัชฌาย์ โดยฐานะเช่นนี้ ครูบาศรีวิชัยจึงมีสิทธิ์ตามจารีตท้องถิ่นที่จะบวชกุลบุตรได้ ทำให้ครูบาศรีวิชัยจึงมีลูกศิษย์จำนวนมาก และลูกศิษย์เหล่านี้ก็ได้เป็นฐานกำลังที่สำคัญของครูบาศรีวิชัยในการดำเนินกิจกรรมทางศาสนาและกิจกรรมสาธารณประโยชน์ อีกทั้งยังเป็นแนวร่วมในการต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เมื่อเกิดกรณีขัดแย้งขึ้นในเวลาต่อมา
ส่วนสงฆ์ในล้านนาเองก็มีแนวปฏิบัติที่หลากหลาย เนื่องจากมีการจำแนกพระสงฆ์ตามจารีตท้องถิ่นออกเป็นถึง 18 นิกาย และในแต่ละนิกายนี้ก็น่าจะหมายถึงกลุ่มพระที่เป็นสายพระอุปัชฌาย์สืบต่อกันมาในแต่ละท้องที่ซึ่งมีอำนาจปกครองในสายของตนโดยผ่านความคิดระบบครูกับศิษย์ และนอกจากนี้นิกายต่าง ๆ นั้นยังเกี่ยวข้องกับชื่อของเชื้อชาติอีกด้วย เช่น นิกายเชียงใหม่ นิกายขึน (เผ่าไทขึน/เขิน) นิกายยอง (จากเมืองยอง) เป็นต้น
สำหรับครูบาศรีวิชัยนั้นยึดถือปฏิบัติในแนวของนิกายเชียงใหม่ผสมกับนิกายยองซึ่งมีแนวปฏิบัติบางอย่างต่างจากนิกายอื่น ๆ มีธรรมเนียมที่ยึดถือคือ การนุ่งห่มที่เรียกว่า กุมผ้าแบบรัดอก สวมหมวก แขวนลูกประคำ ถือไม้เท้าและพัด ซึ่งยึดธรรมเนียมมาจากวัดดอยแต โดยอ้างว่า สืบวิธีการนี้มาจากลังกา
การที่ครูบาศรีวิชัยถือว่าท่านมีสิทธิ์ที่จะบวชกุลบุตรได้ตามจารีตการถือปฏิบัติมาแต่เดิมนั้น ทำให้ขัดกับพระราชบัญญัติการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 (พ.ศ. 2446) เพราะในพระราชบัญญัติดังกล่าวกำหนดว่า พระอุปัชฌาย์ที่จะบวชกุลบุตรได้ ต้องได้รับการแต่งตั้งตามระเบียบการปกครองของสงฆ์จากส่วนกลางเท่านั้น โดยถือเป็นหน้าที่ของเจ้าคณะแขวงนั้น ๆ เป็นผู้คัดเลือกผู้ที่ควรจะเป็นอุปัชฌาย์ได้ และเมื่อคัดเลือกได้แล้วจึงจะนำชื่อเสนอเจ้าคณะผู้ใหญ่ในกรุงเทพฯ เพื่อดำเนินการแต่งตั้งต่อไป
การจัดระเบียบการปกครองใหม่ของกรุงเทพฯ นี้ถือเป็นวิธีการสลายจารีตเดิมของสงฆ์ในล้านนาอย่างได้ผล องค์กรสงฆ์ล้านนาก็เริ่มสลายตัวลงทีละน้อยเพราะอย่างน้อยความขัดแย้งต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นระหว่างสงฆ์ในล้านนาด้วยกันเอง ดังกรณี ความขัดแย้งระหว่างครูบาศรีวิชัยกับพระครูมหารัตนากรเจ้าคณะแขวงลี้ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน เป็นต้น
การต้องอธิกรณ์ระยะแรกของครูบาศรีวิชัยนั้นเกิดขึ้นเพราะครูบาศรีวิชัยถือธรรมเนียมปฏิบัติตามจารีตเดิมของล้านนา ส่วนเจ้าคณะแขวงลี้ซึ่งใช้ระเบียบวิธีปฏิบัติของกรุงเทพฯ ซึ่งเห็นว่าครูบาศรีวิชัยทำหน้าที่พระอุปัชฌาย์โดยไม่ได้รับการอนุญาตจากเจ้าคณะแขวงลี้ จึงถือว่าเป็นความผิด เพราะตั้งตนเป็นพระอุปัชฌาย์เองและเป็นพระอุปัชฌาย์เถื่อน ครูบามหารัตนากรเจ้าคณะแขวงลี้กับหนานบุญเติง นายอำเภอลี้ได้เรียกครูบาศรีวิชัยไปสอบสวนเกี่ยวกับปัญหาที่ครูบาศรีวิชัยเป็นพระอุปัชฌาย์บวชกุลบุตรโดยมิได้รับแต่งตั้งตามพระราชบัญญัติ การจับกุมครูบาศรีวิชัยสามารถแบ่งช่วงเวลาออกเป็น 3 ช่วงเนื่องจากเป็นระยะเวลาที่ยาวนานเกือบ 30 ปีและแต่ละช่วงจะมีรายละเอียดของสภาพสังคมที่แตกต่างกัน ทำดีไม่ได้ดี
ครูบาเจ้าศรีวิชัย ท่านเดินทางไปหนแห่งใดก็มีศรัทธาสาธุชนเคารพศรัทธา จากที่ได้ธุดงธ์ไปทั่วแผ่นดินล้านนาได้พบเห็นโบราณสถานสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองแผ่นดินล้านนาเก่าแก่ทรุดโทรมลงเป็นอันมาก จึงได้ร่วมกับศรัทธาสาธุชนบูรณะปฏิสังขรณ์ซ่อมแซมวัดวาอารามโบราณสถานทั่วแผ่นดินล้านนาไม่อาจจะนับได้ อาทิ บริเวณหน้าวิหารหลวงและพระบรมธาตุ วัดพระธาตุหริภุญชัย (พ.ศ. 2463)
หลังจากกลับจากกรุงเทพฯแล้วไปบูรณะพระเจดีย์ พระธาตุดอยเกิ้ง อำเภอฮอด (พ.ศ. 2464) สร้างวิหารวัดศรีโคมคำพระเจ้าตนหลวง จังหวัดพะเยา (พ.ศ. 2465)บูรณะพระธาตุดอยตุง จังหวัดเชียงราย บูรณะพระธาตุช่อแฮ จังหวัดแพร่ (พ.ศ. 2466) วัดพระสิงห์ จังหวัดเชียงใหม่ (พ.ศ. 2467) สร้างธาตุและบันไดนาค วัดบ้านปางพระธาตุเกตุสร้อยแก่งน้ำปิง (พ.ศ. 2468) รวบรวมพระไตรปิฏกฉบับอักษรล้านนาจำนวน 5,408 ผูก (พ.ศ. 2469-2471) บูรณะวัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ (พ.ศ. 2474) และผลงานชิ้นอมตะคือ การสร้างทางขึ้นดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ศรัทธาสานุชนมาร่วมกันสร้างถนนวันละไม่ต่ำกว่า 5,000 คน แล้วเสร็จภายใน 6 เดือน ตามสัจจะวาจา (พ.ศ. 2478) สร้างวิหารวัดบ้านปาง(พ.ศ. 2478 เสร็จปี พ.ศ. 2482) วัดจามเทวี (พ.ศ. 2479) สุดท้าย คือ สะพานศรีวิชัย เชื่อมระหว่างลำพูน (ริมปิง) - เชียงใหม่(พ.ศ. 2481) ที่มาสร้างเสร็จภายหลังจากที่ครูบาศรีวิชัยมรณภาพ (รวมวัดต่างๆที่ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัยไปบูรณะปฏิสังขรณ์รวม 108 วัด)ต่อมามีผู้เรียกท่านว่า พระศรีวิชัย ชาวบ้านจึงเรียกท่านว่า ครูบาศรีวิชัยบ้าง ครูบาวัดบ้านปางบ้าง ครูบาศีลธรรมบ้างซึ่งเป็นนามที่ชาวบ้านตั้งให้ ด้วยความนับถือ
ผลงานที่เด่นมากของครูบาศรีวิชัยก็คือ การสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งครูบาศรีวิชัยได้รับคำเรียกร้องจากศรัทธาประชาชน ให้ช่วยดำริและจัดการเรื่องนี้ จึงเริ่มลงมือสร้างเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 เวลา 10.00 นาฬิกา ณ เชิงดอยสุเทพด้านห้วยแก้ว โดยมี พลตรี เจ้าแก้วเนาวรัตน์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ เป็นผู้ขุดจอบเป็นปฐมฤกษ์ การสร้างถนนสายนี้ใช้แรงงานเป็นจำนวนมากวันหนึ่งๆ จะมีผู้คนช่วยทำงานประมาณวันละไม่ต่ำกว่า 5,000 คน ถ้าคิดมูลค่าแรงงานเป็นเงินก็คงมากมายมหาศาลทีเดียว การสร้างทางสายนี้ใช้เวลา 5 เดือน กับ 22 วัน จึงแล้วเสร็จ และเปิดให้รถขึ้นลงได้ เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2478

การเปลี่ยนแปลงการปกครองคณะสงฆ์ในล้านนา
เริ่มจากครูบามหารัตนากร เจ้าคณะแขวงลี้ จังหวัดลำพูน กับหนานบุญเติง นายอำเภอลี้ ได้เรียกครูบาเจ้าศรีวิชัยไปสอบสวน เกี่ยวกับกรณีที่ท่านเป็นพระอุปัชฌาย์บวชกุลบุตร โดยไม่ได้รับแต่งตั้งตามพระราชบัญญัติ ในขณะนั้น พระครูญาณมงคล(ปัญญา) เป็นเจ้าคณะเมืองนครลำพูน กรณีนี้ได้สร้างปมยุ่งยากให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยในเวลาต่อมา เพราะท่านไม่ยอมขึ้นกับส่วนกลาง ยังยึดถือขนบปฏิบัติแบบล้านนาอยู่ ทำให้ถูกเพ่งเล็งจากส่วนกลาง เนื่องจากเป็นพระที่มีอิทธิพลต่อความเชื่อความศรัทธาของชาวบ้านสูง นำไปสู่การจับกุมครูบาเจ้าศรีวิชัย ซึ่งสามารถแบ่งช่วงเวลาออกเป็น 3 ช่วง เป็นระยะเวลายาวนานกว่า 30 ปี

ความขัดแย้งของคณะสงฆ์ในล้านนา
ครูบาเจ้าศรีวิชัยถูกจับกุมด้วยข้อหาต้องอธิกรณ์ สืบเนื่องจากที่ชาวบ้านและชาวเขามีความศรัทธาเลื่อมใสในตัวท่าน มักนำบุตรหลานไปฝากฝังให้บวชเณรและอุปสมบท เมื่อความทราบถึงเจ้าคณะแขวงและนายอำเภอลี้ ก็กล่าวหาครูบาศรีวิชัยว่าล่วงเกินอำนาจของตน เจ้าคณะแขวง และนายอำเภอลี้ ได้นำกำลังตำรวจเข้าจับกุม โดยนำไปกักขังไว้ที่วัดเจ้าคณะแขวงลี้ได้ 4 คืน จากนั้นจึงส่งท่านให้พระครูบ้านยู้ เจ้าคณะจังหวัดลำพูน เพื่อรับการไต่สวน ซึ่งผลก็ไม่ปรากฏความผิดอันใด หลังจากการไต่สวนครั้งแรกไม่นาน ครูบาเจ้าศรีวิชัยก็ถูกเรียกตัวสอบอีกครั้ง โดยพระครูมหาอินทร์ เจ้าคณะแขวงลี้ เนื่องจากมีหมายเรียกให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยนำลูกวัดไปประชุมเพื่อรับทราบระเบียบกฎหมายใหม่จากนายอำเภอและเจ้าคณะแขวงลี้ แต่ครูบาเจ้าศรีวิชัยไม่ได้ไปตามหมายเรียก และส่งมีผลให้เจ้าอธิการหัววัดที่อยู่ในหมวดอุโบสถของครูบาเจ้าศรีวิชัย ไม่ได้ไปประชุมเช่นกัน เพราะเห็นว่าเจ้าหัวหมวดไม่ไปประชุมลูกวัดก็ไม่ควรไป ดังนั้น พระครูเจ้าคณะแขวง จึงสั่งให้นายสิบตำรวจเมืองลำพูนเข้าไปจับกุมครูบาเจ้าศรีวิชัย นำส่งให้พระครูญาณมงคลเจ้าคณะจังหวัดลำพูนไต่สวน และกักขังไว้ที่วัดพระธาตุหริภุญไชย เมืองลำพูน เป็นเวลา 23 วัน ส่วนในครั้งที่สามเกิดขึ้นในปีพุทธศักราชเดียวกัน พระครูเจ้าคณะแขวงลี้ ได้สั่งให้ครูบาเจ้าศรีวิชัย นำลูกวัด เจ้าอธิการหัววัด ตำบลบ้านปาง ซึ่งอยู่ในหมวด ไปประชุมที่วัดเจ้าคณะแขวง ตามพระราชบัญญัติที่จะเพิ่มขึ้น ปรากฏว่าครูบาเจ้าศรีวิชัย ก็ไม่ได้เข้าร่วมประชุมอีก มีผลให้บรรดาหัววัดไม่ไปอีกเช่นกัน เจ้าคณะแขวงและนายอำเภอลี้จึงมีหนังสือฟ้องถึงพระครูญาณมงคล เจ้าคณะจังหวัดลำพูน ครูบาเจ้าศรีวิชัยจึงถูกจับขังไว้ที่วัดพระธาตุหริภุญไชยเป็นเวลา 1 ปี หลังจากนั้น พระครูญาณมงคล จึงได้เรียกประชุมพระครูผู้ใหญ่ในจังหวัด เพื่อพิจารณาเรื่องนี้ และในที่สุด ก็ได้ปลดครูบาเจ้าศรีวิชัยให้พ้นจากตำแหน่งหัวหมวดวัด มิให้เป็นพระอุปัชฌาย์อีกต่อไป และถูกจับขังต่อไปอีก 1 ปี จะเห็นได้ว่า การที่ครูบาศรีวิชัยถูกจับกุมเนื่องจากความกระด้างกระเดื่อง ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าคณะแขวง ตลอดจนไม่สนใจพระราชบัญญัติปกครองคณะสงฆ์ฉบับใหม่ อาจเนื่องด้วยครูบาเจ้าศรีวิชัยมุ่งเน้นการปฏิบัติธรรม มากกว่าที่จะสนใจในระเบียบแบบแผนใหม่ อีกทั้งท่านยังยึดมั่นกับจารีตแบบแผนแบบดั้งเดิม โดยปฏิบัติตามวินัยสงฆ์ที่อาจารย์พระอุปัชฌาย์สั่งสอนมา ความสัมพันธ์แบบหัวหมวดวัด ได้สร้างความผูกพันระหว่างพระในชุมชนด้วยกันที่ให้ความเชื่อถือในอาจารย์หรือพระอุปัชฌาย์ที่ถูกแต่งตั้งจากส่วนกลาง เป็นจุดเริ่มต้นของการยืนหยัดที่จะสืบสานจารีตแห่งความเป็นล้านนา

การจับกุมในช่วงแรก พ.ศ. 2451-2453
ในการต้องอธิกรณ์ครั้งที่สอง มีความเข้มข้นและรุนแรงมากยิ่งขึ้น อันเนื่องมาจากการต้องอธิกรณ์ในช่วงแรกถึงสามครั้งสามครา และยังส่งผลเพิ่มความเลื่อมใสศรัทธาของชาวบ้านที่มีต่อครูบาเจ้าศรีวิชัยมากยิ่งขึ้น มีการเล่าถึงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ต่าง ๆ นานาต่อกันไป ทำให้ความนับถือเลื่อมใสในตัวของครูบาเจ้าศรีวิชัยแพร่ขยายออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง เมื่อคำเล่าลือทราบถึงเจ้าคณะแขวงลี้และนายอำเภอแขวงลี้ จึงได้เข้าแจ้งต่อพระครูญาณมงคล เจ้าคณะจังหวัดลำพูน โดยตั้งข้อกล่าวหาว่า ท่านซ่องสุมคนคฤหัสถ์ นักบวช เป็นก๊กเหล่า และใช้เวทมนตร์โหงพราย ดังนั้นในวันที่ 12 มากราคม พ.ศ. 2462 พระครูญาณมงคลได้ออกหนังสือฉบับหนึ่งถึงครูบาเจ้าศรีวิชัย เพื่อแจ้งให้ท่านออกจากพื้นที่จังหวัดลำพูนภายใน 15 วัน นับตั้งแต่วันประกาศ ครูบาเจ้าศรีวิชัยได้กล่าวอ้างถึงพระวินัยแห่งพุทธบัญญัติขึ้นมาว่า ท่านได้กระทำผิดพุทธบัญญัติข้อใดไปบ้าง เจ้าคณะแขวงไม่สามารถเอาผิดได้ จึงเลิกราไปพักหนึ่ง แต่ในเวลาต่อมา เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เรียกครูบาเจ้าศรีวิชัยพร้อมลูกวัดเข้าเมืองลำพูน เหตุการณ์ครั้งนี้ ชี้ให้เห็นสถานะตนบุญของท่านครูบาเจ้าศรีวิชัยชัดเจนมากขึ้น เพราะมีการจัดขบวนแห่แหนท่านเข้าสู่เมืองลำพูนของบรรดาภิกษุสามเณรและคฤหัสถ์อย่างใหญ่โต เมื่อทางบ้านเมืองได้เห็นว่ามีผู้ติดตามท่านมากเช่นนี้ คงตกใจมิใช่น้อย อุปราชมณฑลพายัพได้สั่งย้ายท่านไปยังเชียงใหม่ โดยให้พักอยู่ที่วัดเชตวัน แล้วจึงมอบให้พระครูสุคันธศีล รองเจ้าคณะเชียงใหม่ที่วัดปลากกล้วย (ศรีดอนไชย) ในช่วงที่ถูกจับกุมที่วัดนี้ ได้มีพ่อค้าใหญ่เข้ามาเป็นอุปัฏฐาก ตลอดจนผู้คนในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดใกล้เคียงก็เดินทางมานมัสการเป็นจำนวนมาก ทางฝ่ายที่ทำการดูแลเกรงว่าเรื่องลุกลามใหญ่โต เนื่องจากศรัทธาของชาวบ้านชาวเมือง เจ้าคณะเชียงใหม่และเจ้าคณะมณฑลพายัพได้ดำเนินการส่งท่านไปรับการไต่สวนพิจารณาคดีที่กรุงเทพฯ โดยตั้งข้อหาไว้ 8 ข้อ เนื้อหารวมของข้อกล่าวหา อาทิ ตั้งตัวเป็นพระอุปัชฌาย์ทั้งที่ไม่มีใบอนุญาต กระด้างกระเดื่องต่อพระราชบัญญัติสงฆ์ และใช้คำกล่าวอ้างของชาวบ้านที่ว่า ท่านมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ทำให้ฝ่ายส่วนกลางหวาดระแวงว่าท่านจะประพฤติตัวเป็น ผีบุญ โดยรวมแล้วท่านหลุดพ้นจากข้อกล่าวหาทุกกระทง และได้มีโอกาสเข้าเฝ้า สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นการส่วนตัวครั้งหนึ่ง จากการเข้าเฝ้าครั้งนี้ สมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ ได้ส่งสาส์นไปยังกรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จเจ้าคณะใหญ่หนกลาง มีใจความว่า "...วันนี้ฉันได้พบตัวพระศรีวิชัย (14 ก.ค. 2463) ได้ไต่สวนเห็นว่า เป็นพระที่อ่อนโยน ไม่ใช้ผู้ถือกระด้าง ไม่ใช่เจ้าเล่ห์เจ้ากล ไม่ค่อยรู้ธรรมวินัย แต่มีสมณสัญญา พอจะประพฤติอยู่ได้อย่างพระที่ห่างเหินจากสมาคม การตั้งตัวเป็นพระอุปัชฌาย์เองนั้น ด้วยไม่รู้ความหมาย ไม่รู้ประกาศ ทำตามธรรมเนียมคืออุปัชฌายะของเธอ ชื่อสุมนะ เมื่อจะถึงมรณภาพ ได้ตั้งเธอให้ปกครองวัดและบริษัทแทน จนถือว่าได้ตั้งมาจากอุปัชฌายะ เพราะการที่ไม่รู้จักระเบียบแบบแผน ถูกเอาตัวมาลงโทษกักไว้ เกือบไม่รู้ว่าเพราะความผิดอะไร พระอย่างนี้ต้องการอธิบายให้รู้จักผิดชอบ ดีกว่าจะลงโทษ..."
การที่ปล่อยครูบาเจ้าศรีวิชัยกลับภูมิลำเนาเดิม และสามารถจะอาศัยอยู่ในวัดใดก็ได้ นับเป็นการลดความไม่พอใจของประชาชนที่นับถือท่านเป็นอย่างมาก อธิกรณ์ในช่วงระยะที่สองนี้ เหมือนเป็นการทำให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยเป็นที่รู้จักในสังคมเมืองมากขึ้น ช่วยส่งให้บทบาทของท่านโดดเด่นและชัดเจนยิ่งขึ้น เพราะในสายตาชาวเมือง มองเห็นว่ากลุ่มพระและชาวบ้านที่ติดตามครูบาเจ้าศรีวิชัยมีจำนวนมาก และมีความหลากหลายทางชนชาติด้วยกัน จากการที่คณะสงฆ์ยอมปล่อยให้กลับภูมิลำเนา ในสายตาของคนท้องถิ่นล้านนาแล้ว กลับเห็นว่า ไม่มีใครสามารถทำอันตรายต่อท่าน ซึ่งเปรียบเสมือนตนบุญแห่งล้านนาได้ จากการกลับภูมิลำเนา สถานะและบารมีของครูบาเจ้าศรีวิชัย เป็นที่ศรัทธาสูงสุดในทุกกลุ่มชนของสังคมล้านนา ต่างก็ให้ความเคารพยกย่อง และให้การช่วยเหลือสนับสนุนในด้านการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดวาอารามต่าง ๆ เป็นอย่างดี เป็นที่น่าสังเกต ครูบาศรีวิชัยยังตั้งอยู่ในปณิธานเดิม คือมุ่งที่จะดำรงรักษาเอกลักษณ์ความเป็นล้านนาแบบดั้งเดิมอยู่ แม้จะเป็นในเฉพาะด้านธรรมวินัยของพุทธศาสนาเท่านั้น แม้ท่านจะต้องอธิกรณ์หลายครั้งจากการตีความตามวินัยสงฆ์ของภาคกลาง และถึงแม้ว่าอิทธิพลของส่วนกลางจะเข้ามามีอำนาจควบคุมสงฆ์ในล้านนา จนเกิดการแบ่งก๊กแบ่งเหล่าในหมู่สงฆ์ล้านนา ก็ไม่ทำให้ท่านสะทกสะท้านต่ออำนาจรัฐจากส่วนกลาง การต้องอธิกรณ์ในช่วงแรกจนถึงช่วงที่สอง แทนที่ปวงชนจะเสื่อมความศรัทธาในตัวครูบาเจ้าศรีวิชัย กลับเป็นว่า ความศรัทธาเพิ่มขึ้นกว่าเดิมตามแรงบีบคั้นจากส่วนกลาง สาเหตุน่าจะเป็นเพราะว่าท่านมุ่งมั่น กอปรกับท่านมีจริยวัตรที่น่าเลื่อมใส กระทั่งพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ยังทรงชื่นชม ทั้งที่ท่านเองเป็นประมุขส่วนกลาง มีอำนาจที่จะตัดสินหรือจัดการอย่างใดอย่างหนึ่งต่อการยึดมั่นในแนวทางของท่านครูบาศรีวิชัย เพราะฉะนั้น จึงไม่แปลกอะไรที่รากฐานแห่งความศรัทธาของท่านจะมีพลังมากขึ้น และที่น่าสังเกตอีกประการหนึ่ง ชาวล้านนามองว่าท่านเป็นพระอริยสงฆ์ มิได้ประพฤติผิดในธรรมข้อใด แต่ทางส่วนกลางถือว่าท่านต้องอธิกรณ์ ถือได้ว่าเป็นการตีความที่ต่างกันระหว่างชาวล้านนากับผู้ปกครองและคณะสงฆ์จากส่วนกลาง

การจับกุมในช่วงที่สาม พ.ศ. 2478-2479
เมื่อครูบาเจ้าโดนขับออกจากเมืองเชียงใหม่ ครูบาเจ้าได้ปวารณาตนว่าจะไม่กลับไปเหยียบแผ่นดินเชียงใหม่อีก เว้นแต่แม่น้ำปิงจะไหลย้อนกลับ ครูบาเจ้าศรีวิชัยมรณภาพเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2481 ที่วัดบ้างปาง ขณะมี อายุได้ 60 ปี ตั้งศพไว้ที่วัดบ้านปางนั้นเวลา 1 ปี จึงได้เคลื่อนศพมาตั้งไว้ ณ วัดจามเทวี จนถึงวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2489 จึงได้รับพระราชทานเพลิงศพ โดยมีประชาชนมาถวายพระเพลิงศพเป็นจำนวนมาก และปราชาชนเหล่านั้น ได้เข้าแย่งชิงอัฏฐิธาตุของท่านพระครูบาศรีวิชัยตั้งแต่ไฟยังไม่มอดสนิท แม้แต่แผ่นดินตรงที่ถวายพระเพลิง ก็ยังมีผู้ขุดเอาไปสักการะบูชา อัฏฐิธาตุของท่านที่เจ้าหน้าที่สามารถรวบรวมได้ได้ถูกแบ่งออกเป็น 7 ส่วน แบ่งไปบรรจุตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินล้านนาดังนี้

ส่วนที่ 1 บรรจุที่ วัดจามเทวี จ.ลำพูน
ส่วนที่ 2 บรรจุที่ วัดสวนดอก จ.เชียงใหม่
ส่วนที่ 3 บรรจุที่ วัดพระแก้วดอนเต้า จ.ลำปาง
ส่วนที่ 4 บรรจุที่ วัดศรีโคมคำ จ.พะเยา
ส่วนที่ 5 บรรจุที่ วัดพระธาตุช่อแฮ จ.แพร่
ส่วนที่ 6 บรรจุที่ วัดน้ำออกรู จ.แม่ฮ่องสอน
ส่วนที่ 7 บรรจุที่ วัดบ้านปาง อำเภอลี้ จ.ลำพูน

2007-09-20T23:11:00.001+07:00

ศูนย์วิจัยกรุงเทพโพลล์ เป็นหน่วยงานสังกัดสถาบันวิจัยมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อบริการสังคมในการผลิตงานวิจัยเชิงสำรวจด้านการสำรวจความคิดเห็น (Poll) ของประชาชน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง ด้วยการเป็นแหล่งความรู้ พัฒนา และเผยแพร่ผลงานวิจัยเชิงสำรวจแก่ คณาจารย์ นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ปัจจุบันผลิตงานวิจัยเชิงสำรวจและการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในเรื่องต่างๆแล้วกว่า 350 เรื่อง และได้รับการยอมรับทั้งจากภาครัฐ เอกชนและสื่อมวลชนทุกแขนงในการนำผลสำรวจไปใช้และเผยแพร่ต่อสาธารณชน

2007-09-19T23:58:00.001+07:00

อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็นมีพื้นที่ครอบคลุมท้องที่ อำเภอบ้านนาสาร และ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี สภาพป่าส่วนใหญ่เป็นป่าดงดิบชื้น มีสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด และมีจุดเด่นตามธรรมชาติที่สวยงาม เช่น หน้าผา ถ้ำ น้ำตก ตลอดจนมีหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์การสู้รบที่เหลืออยู่ เช่น ค่าย บังเกอร์ อุโมงค์ มีเนื้อที่ประมาณ 133,125 ไร่ ได้จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2530

ลักษณะภูมิประเทศ
มีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน เป็นแหล่งกำเนิดของต้นน้ำลำธาร มีลำคลองที่สำคัญหลายสาย เช่น คลองฉวาง คลองลำพูน คลองกิ่งยาว คลองแคระ ภูเขาบางลูกเป็น เขาหินปูน จึงเกิดเป็นถ้ำที่สวยงามน่าพิศวง

2007-09-18T22:45:00.001+07:00

อำเภอสุไหงปาดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส

ประชากร
การปกครองของอำเภอสุไหงปาดีมี 6 ตำบล 50 หมู่บ้าน 1 เทศบาล

ต.ปะลุรู มี 8 หมู่บ้าน
ต.สุไหงปาดี มี 12 หมู่บ้าน
ต.โต๊ะเด็ง มี 5 หมู่บ้าน
ต.สากอ มี 12 หมู่บ้าน
ต.ริโก๋ มี 7 หมู่บ้าน
ต.กาวะ มี 6 หมู่บ้าน

2007-09-17T23:11:00.001+07:00

สังคมนั้นคือเรื่องราวที่เกี่ยวกับการอยู่รวมกันของสิ่งมีชีวิตทั้งคนและสัตว์ต่างก็มีสังคมของกันและกัน หรืออาจกล่าวได้ว่าสิ่งมีชีวิตย่อมอยู่รวมกันเป็นสังคม อันที่จริงแล้วถ้าสิ่งมีชีวิตมีจำนวนไม่มากเรื่องราวต่างๆก็คงจะไม่ได้ส่วนประกอบของสังคม แต่เนื่องจากความเป็นจริงสิ่งมีชีวิตทั้งคนและสัตว์ต่างก็มีจำนวนมาก จึงทำให้บรรดาปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาจากการอยู่รวมกันในสังคมนั้นมีจำนวนมาก และเป็นปัญหาที่ทำให้คุณภาพของสังคมเสื่อมลงรวมไปถึงปัญหาเหล่านี้ส่งผลกระทบตอสิ่งอื่นๆ ตามมาอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความเป็นอยู่ การใช้ชีวิต ในแต่ละวันต้องเสี่ยงกับภัยอันตรายมากมายในแต่ละวัน
ถ้าจะเปรียบเทียบกับสังคมสมัยก่อนกับสมัยปัจจุบันนั้น คงจะปฏิเสธไม่ได้กับความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด เช่น ในเรื่องวัตถุที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก ดังกล่าวที่ว่า " จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว " ซึ่งคำๆนี้น่าจะสะท้อนให้ว่า จิตใจนั้นจะบรรดาลอะไรก็ได้ย่อมอยู่นอกเหนือทางด้านร่างกายที่ต้องการ หากจิตใจไม่สั่งให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ ร่างกายก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามต้องการ ถ้าคิดดูให้ดีการที่สังคมเปลี่ยนแปลงนั้นอะไรคือหัวใจ หรือ ข้อสำคัญที่ทำให้มีการเปลี่ยนแปลง นั้นคือจิตใจมนุษย์ การเปลี่ยนแปลงเริ่มต้นที่ความคิด การเปลี่ยนแปลงจึงน่าจะเป็นการรองรับใจผู้คนในสังคมปัจจุบันใหดำรงชีวิตรอด สะดวก รวดเร็วขึ้น
ในชีวิตของคนในสังคมที่มีผู้คนมากมาย ในแต่ละวันต่างก็ทำกิจกรรมของตนเอง ตื่นเช้ามาก็ดำเนินชีวิตประจำวัน ซึ่งเราไม่รู้ว่าคนนี้วันนี้จะไปทำอะไร เจอกับอะไรบ้าง เจอปัญหาอะไรบ้าง แล้วจะรู้สึกอย่างลึกซึ้งว่านี่นะหรือคือส่วนหนึ่งของสังคม ในแต่ละวันนั้นมีบางคนดีใจ บางคนเสียใจ อยากจะสะท้อนให้เห็นว่าสมัยนี้คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันมีความอดทนสูงกว่าคนสมัยก่อน ด้วยเหตุผลที่ว่าสมัก่อนนั้นมีอาชีพทำนา พอถึงฤดูทำนาก็ปลูกข้าวเก็บไว้ คนสมัยก่อนใครมีข้าวเก็บไว้ในยุ้งฉางเพียงพอในแต่ละปีก็อุ่นใจแล้วไม่ต้องไปทำอะไรที่นอกเหนือจากการทำนา แต่ปัจจุบันวิธีการเลี้ยงชีพเปลี่ยนไป เช่น ทำงานบริษัทได้ค่าตอบแทนเป็นเงินเดือน หากไม่พอก็ต้องทำงานพิเศษเพื่อให้เลี้ยงชีพตัวเองรอดต่อไป ตรงนี้คือความแตกต่างที่เห็นได้ชัด คนในสมัยปัจจุบันไม่สามารถที่จะใช้วิธีหรือรูปแบบสมัยก่อนได้ เพราะการดำเนินชีวิตไม่เหมือนกัน แต่สิ่งที่เป็นข้อที่เหมือนกันระหว่างปัจจุบันกับสมัยก่อน คือ เกิดมาแล้วก็ต้องดำเนินต่อไปเพื่อให้ชีวิตตัวเองรอดและมีความสุขเท่านี้คือสิ่งที่ต้องการอันแท้จริง

2007-09-14T22:58:00.001+07:00

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 เป็นพระราชบัญญัติที่ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 เหตุผลในการประกาศพระราชบัญญัติฉบับนี้ตามข้อความในราชกิจจานุเบกษาระบุว่า เนื่องจากในปัจจุบันระบบคอมพิวเตอร์ได้เป็นส่วนสำคัญของการประกอบกิจการและการดำรงชีวิตของมนุษย์ หากมีผู้กระทำด้วยประการใด ๆ ให้ระบบคอมพิวเตอร์ไม่สามารถทำงานตามคำสั่งที่กำหนดไว้หรือทำให้การทำงานผิดพลาดไปจากคำสั่งที่กำหนดไว้ หรือใช้วิธีการใด ๆ เข้าล่วงรู้ข้อมูล แก้ไข หรือทำลายข้อมูลของบุคคลอื่นในระบบคอมพิวเตอร์โดยมิชอบ หรือใช้ระบบคอมพิวเตอร์เพื่อเผยแพร่ข้อมูลคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จหรือมีลักษณะอันลามกอนาจาร ย่อมก่อให้เกิดความเสียหาย กระทบกระเทือนต่อเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคงของรัฐ รวมทั้งความสงบสุขและศีลธรรมอันดีของประชาชน สมควรกำหนดมาตรการเพื่อป้องกันและปราบปรามการกระทำดังกล่าว
อนึ่ง หลังจากพระราชบัญญัติมีผลบังคับใช้เพียงวันเดียว ได้เกิดกรณีเว็บไซต์หน้าหลักของกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ถูกแคร็กเกอร์เจาะระบบ โดยเข้าไปแก้ไขเป็นข้อความชื่นชม พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และด่าทอ คมช. ซึ่งผู้เชี่ยวชาญในวงการไอทีบางรายให้ความเห็นว่าอาจเป็นการท้าทายพระราชบัญญัติที่เพิ่งมีผลบังคับใช้ใหม่นี้

2007-09-13T23:23:00.001+07:00

ในคณิตศาสตร์ ค่าสัมบูรณ์ (absolute value) (หรือ มอดุลัส (modulus)) ของจำนวน คือ ผลต่างระหว่างจำนวนนั้นกับ 0 พูดง่ายๆคือ จำนวนที่ไม่มีเครื่องหมายลบ ตัวอย่างเช่น 3 คือค่าสัมบูรณ์ของ 3 และ −3

คุณสมบัติ
(มอดุลัส)

2007-09-12T23:47:00.001+07:00

ภาพยนตร์
รายชื่อเรียงตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง (ในวงเล็บคือวันที่ออกฉายรอบปฐมทัศน์):

สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 : ภัยซ่อนเร้น (The Phantom Menace) (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2542)
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2 : กองทัพโคลนส์จู่โจม (Attack of the Clones) (16 พฤษภาคม พ.ศ. 2545)
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3 : ซิธชำระแค้น (Revenge of the Sith) (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2548)
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4 : ความหวังใหม่ (A New Hope) (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2520) ในประเทศไทย เดิมใช้ชื่อว่า สตาร์ วอร์ส
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5 : จักรวรรดิโต้กลับ (The Empire Strikes Back) (21 พฤษภาคม พ.ศ. 2523) ในประเทศไทย เดิมใช้ชื่อว่า สตาร์ วอร์ส 2
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6 : การกลับมาของเจได (Return of the Jedi) (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2526) ในประเทศไทย เดิมใช้ชื่อว่า สตาร์ วอร์ส 3 ชัยชนะของเจได เกร็ดอื่นๆ
ชื่อ "สตาร์ วอร์ส" ในภาษาไทย เขียนตามชื่อที่ปรากฏตามโรงภาพยนตร์

2007-09-11T22:28:00.001+07:00

กระบวนการเกิดดินหรือโคลนถล่ม

ฝนตกหนักถึงหนักมาก (มากกว่า 100 มิลลิเมตรต่อวัน)
น้ำในลำห้วยสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนเป็นสีของดินภูเขา
มีเสียงดังอื้ออึง ผิดปกติมาจากภูเขาและลำห้วย โคลนถล่มในประเทศไทย
ก่อนวันเกิดเหตุ 3- 4 วันได้เกิดพายุดีเพรสชั่น มีฝนตกปรอยๆ ต่อเนื่องมาหลายวัน ทำให้พื้นดินรวมทั้งเชิงเขาที่ชาวบ้านขึ้นไปปลูกยางพาราบนพื้นที่เดิมที่เปรียบเสมือนฟองน้ำตั้งเอียงที่พอซับน้ำได้พอประมาณเท่านั้น หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำ น้ำที่อุ้มไว้อย่างเอียงๆ เต็มที่แล้วนั้น นอกจากจะทำให้ดินมีน้ำหนักมากขึ้น ยังลดความฝืดของอณูดินเองกับหล่อลื่นรากพืชที่ช่วยกันต้านแรงดึงดูดของโลกไว้ เมื่อมีฝนระลอกใหญ่ตกเพิ่มเติมลงมาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ดังกล่าว จึงทำให้พื้นที่ที่หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำส่วนบนบางส่วนพังทลายลงมาในรูปของโคลนถล่มพร้อมกับต้นไม้เดิมและต้นยางพาราไหลทลายทับถมลงมาในลักษณะโดมิโน พื้นที่ลาดชันบางส่วนแม้จะแข็งแรงรับนำหนักตัวเองได้พอควรอยู่ก่อน ย่อมไม่อาจรับน้ำหนักโคลนและท่อนไม้ที่ไหลทลักที่มีความเร่งเพิ่มยกกำลังสองตามกฎแรงดึงดูดของโลก นอกจากนี้น้ำส่วนบนที่เบากว่ายังยกระดับสูงได้อย่างรวดเร็วภายในเวลานับเป็นเพียงนาทีเท่านั้น บ้านเรือนที่ปกติปลูกสูงพอสมควรก็มักถูกทำลายได้มากมายในพริบตาเช่นกัน
แอ่งตำบลกระทูนมีพื้นที่ประมาณ 70 ตารางกิโลเมตร มีทางน้ำและลำธารหลายสายซึ่งรับน้ำจากเชิงเขาโดยรอบที่เรียกว่าพื้นที่รับน้ำ (Watershed) ที่ประมาณจากแผนที่ภูมิประเทศเพียง 200-300 ตารางกิโลเมตรไหลมารวมที่ช่องระบายน้ำออกจากแอ่งเขาพิปูนที่กว้างเพียงประมาณ70 เมตร ทำให้โคลนและซุงมารวมจุดขวางทางอยู่ ความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินจึงเกิดสูงมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
เหตุการณ์ในลักษณะนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อย แต่เป็นที่ตระหนักกันดีในเชิงอุทกศาสตร์และการป้องกันภัยธรรมชาติ ชาวบ้านและทางราชการที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงจึงให้ความสำคัญน้อย และมักปล่อยให้มีการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่เสี่ยงนั้นต่อไปอีกเมื่อเวลาเนิ่นออกไปด้วยเหตุผลทางสังคม กฎหมายที่มีอยู่ก็เพียงเพื่อบรรเทาและให้ความช่วยเหลือในระยะสั้น มิได้กำหนดมาตรการทางกฎหมายในด้านการตั้งถิ่นฐานระยะยาวบนพื้นที่เสี่ยงไว้
ปรากฏการณ์โลกร้อน (Global warming) แม้จะเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติระยะยาว แต่การพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วและการเผาผลานเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์จำนวนมหาศาลของมนุษย์กำลังเพิ่มอัตราความเร็วและความรุนแรงของภัยธรรมชาติที่รุนแรงและค่อนข้างพยากรณ์ได้ยาก ประเทศไทยมีพื้นที่เสี่ยงสูงเช่นนี้มากมายหลายแหล่ง รวมทั้งพื้นที่ที่กรมทรัพยากรธรณีได้ประกาศไว้แล้วจึงไม่ควรละเลยภัยธรรมชาติประเภทโคลนถล่มอีกต่อไป

2007-09-10T22:29:00.001+07:00

พุทธศักราช 587 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 44

วันเกิด

2007-09-07T22:47:00.001+07:00

ลุฟต์ฮันซา (Lufthansa)เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมัน และใหญ่เป็นอันดับสองในยุโรปรองจากกลุ่มแอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1926 (พ.ศ. 2469) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโคโลญ สายการบินเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
แอร์แคนาดา • แอร์นิวซีแลนด์ • ออลนิปปอนแอร์เวย์ • เอเชียน่า • ออสเตรียแอร์ไลน์ • บริติชมิดแลนด์ • ล็อตโปแลนด์ • ลุฟต์ฮันซา • สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม • สิงคโปร์แอร์ไลน์ • เซาต์แอฟริกันแอร์เวย์ • สแปนแอร์ • สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ • แท็ปโปรตุเกส • การบินไทย • ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ • ยูเอสแอร์เวย์ สายการบินท้องถิ่น: เอเดรียแอร์เวย์ • บลูวัน • โครเอเชียแอร์ไลน์ สมาชิกในอนาคต: แอร์ไชนา • เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์ • ตุรกีแอร์ไลน์

2007-09-06T22:05:00.001+07:00

สวนรมณีนาถ เป็นสวนสาธารณะที่จัดสร้างขึ้นใหม่ เพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาสที่ทรงมีพระชนมายุ ๖๐ พรรษา พ.ศ. ๒๕๓๕ และได้รับพระราชทานนามว่า "รมณีนาถ" ซึ่งมีความหมายว่า "นางผู้เป็นที่พึ่ง" ตั้งอยู่บริเวณเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานครเดิม ถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฏร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งหมด ๒๙ ไร่ ๓ งาน ๗๒ ตารางวา

ประวัติ
เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร ก่อสร้างเมื่อ ร.ศ. ๑๐๘ (พ.ศ. ๒๔๓๓) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่า ที่ต้องขังจองจำผู้กระทำความผิดต้องควบคู่ไปกับศาลสถิตยุติธรรม ทรงพระราชทานพระราชทรัพย์ให้จัดซื้อที่ดินตำบลตรอกคำ ทำการก่อสร้าง ทรงส่งพระยาไชยวิชิตสิทธิศาสตรา (นาค ณ ป้อมเพชร)ซึ่งเคยไปรับราชการสถานทูตไทย ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไปดูรูปแบบที่สิงคโปร์ โดยนำแบบเรือนจำ Brixton อันเป็นเรือนจำระดับความมั่นคงสูงสุดมาใช้ การก่อสร้างเสร็จสิ้นสามารถย้ายนักโทษเข้าไปอยู่ได้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ร.ศ. ๑๐๙ และได้รับการขนานนามว่า "คุกกองมหันต์โทษ" หรือเรียกกันว่า "คุกใหม่" มีอายุเก่าแก่ถึง ๑๐๓ ปี และได้เปลี่ยนชื่อหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายใช้ชื่อว่า "เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร"
พ.ศ. ๒๕๓๔ คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการปรับปรุงทัณฑสถานวัยหนุ่มบางเขน หรือ "เรือนจำกลางคลองเปรม" และได้ย้ายผู้ต้องขังจากเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานครมาควบคุมรวมกัน และให้ปรับปรุงพื้นที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานครเป็นสวนสาธารณะ จากการที่สวนรมณีนาถได้ดัดแปลงมาจากเรือนจำ ภายในบริเวณสวนจึงยังคงอนุรักษ์แนวรั้วกำแพง ป้อมยาม ซุ้มประตูทางเข้าไว้เป็นสัญลักษณ์ และเป็นส่วนประกอบของสวน
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมงกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดสวนรมณีนาถ และพิพิธภัณฑ์ราชทัณฑ์ อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๒

2007-09-05T22:08:00.001+07:00

ศตวรรษ (จากภาษาสันสกฤต ศต (หนึ่งร้อย) และ วรรษ (ปี) หมายถึงช่วงเวลาติดต่อกัน 100 ปี ในทุกระบบวันที่ ศตวรรษจะถูกกำหนดให้เป็นตัวเลขแบบมีลำดับ ดังนั้น เราจะกล่าวถึง "ศตวรรษที่สอง" แต่ไม่กล่าวว่า "ศตวรรษสอง"
ยังมีความเห็นไม่ตรงกันอยู่มากว่าจะนับปีหลักพัน (เช่น ปี 2000) ว่าเป็นปีแรกหรือปีสุดท้ายของศตวรรษ ความสับสนนี้มีหลักฐานปรากฏทุก ๆ ปี หลังจากปีคริสต์ศักราช 1500 และยิ่งเป็นสิ่งที่สับสนยิ่งขึ้นเมื่อมียุโรปได้มีการนำเลขอารบิกและแนวคิดของศูนย์เข้ามาใช้ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20

2007-09-04T22:13:00.001+07:00

โปห์โยลา (ฟินแลนด์: Pohjola) เป็นชื่อสถานที่ในเทพปกรณัมฟินแลนด์ หมายถึง โปห์ยา (Pohja ทิศเหนือ) ซึ่งหมายความได้ทั้ง ทิศเหนือตามเข็มทิศ, แดนเหนือ (Northland) อันหมายถึงเขตขั้วโลกทั้งหมด และในกาเลวาลาใช้หมายถึง ดินแดนของชาวซามี
ในโลกแห่งความเป็นจริง โปห์โยลาจะครอบคลุมถึงดินแดนแลปแลนด์และคะอินูด้วย อย่างไรก็ตาม เราสามารถถือว่าโปห์โยลาเป็นสถานที่ในเทพปกรณัมล้วน ๆ ได้เช่นกัน ในความหมายนี้ โปห์โยลาคือแหล่งแห่งความชั่วร้าย คือดินแดนหวงห้ามอันหนาวเย็นเป็นนิรันดร์ ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปทางทิศเหนือ เป็นไปได้ว่าโรคร้ายและน้ำค้างแข็งมีที่มาจากโปห์โยลานี้ โปห์โยลาเป็นศัตรูกับแวอิเนอแล ดินแดนแห่งกาเลวาลา

2007-09-03T23:26:00.001+07:00

รูดอล์ฟ ดีเซล(Rudolf Diesel) เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ปี ค.ศ 1858 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ 1913 เป็นชาวเยอรมันคนแรกที่นำเครื่องจักรดีเซลแรงอัดสูงมาใช้ ดีเซลเริ่มพัฒนาเดรื่องจักรเป็นชื่อของตนเอง ในปี ค.ศ. 1892 และได้รับสิทธิบัตรเครื่องยนต์สันดาปภายในที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงชนิดใหม่ ซึ่งเป็นการจุดระเบิดโดยความร้อนจากการอัดน้ำมันในกระบอกสูบโดยไม่ใช้ประกายไฟหรือหัวเทียน เครื่องยนต์ดีเซลต้นแบบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1897 ได้รับความสนใจจากทั่วโลก ภายหลังมีการตั้งโรงงานผลิตเครื่องยนต์ที่เมืองออกสบูร์ก ซึ่งมีการปรับปรุงในการออกแบบและมีการนำโลหะผสมที่น้ำหนักเบามาช่วยแก้ไขข้อบกพร่องอีกด้วย

2007-09-02T22:00:00.001+07:00

พุทธศตวรรษที่ 24 อยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2301 ถึง พ.ศ. 2400

2007-09-01T22:53:00.001+07:00

อำเภอท่าหลวงตั้งอยู่ในจังหวัดลพบุรี

ที่ตั้ง

ด้านเหนือ อำเภอชัยบาดาล และ อำเภอลำสนธิ
ด้านตะวันออก อำเภอมวกเหล็ก (จังหวัดสระบุรี)
ด้านตะวันตก อำเภอชัยบาดาล และ อำเภอพัฒนานิคม(จังหวัดเสระบุรี)
ด้านใต้ อำเภอมวกเหล็ก และ อำเภอพัฒนานิคม(จังหวัดสระบุรี)

2007-08-31T22:19:00.001+07:00

พุทธศักราช 438 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 106

วันเกิด

2007-08-31T00:07:00.001+07:00

ผู้นำ

1 พฤษภาคม - วันก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกียวโต
5 พฤษภาคม - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ชาวอังกฤษ 2 นาย เริ่มการโทรเลขขึ้นในราชอาณาจักร แต่ยังไม่สำเร็จ
10 พฤษภาคม - ระบบทางรถไฟข้ามทวีปสายแรกของทวีปอเมริกาเหนือ เสร็จสมบูรณ์
1 มิถุนายน - โทมัส เอดิสัน ได้รับสิทธิบัตรเครื่องลงคะแนนเสียงแบบอิเล็กทรอนิกส์
7 สิงหาคม - สุริยุปราคาเต็มดวง (ตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชียและทวีปอเมริกาเหนือ) เหตุการณ์

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เป็นวัดประจำรัชกาล
มีการค้นพบดีเอ็นเอเป็นครั้งแรก แต่ยังไม่ทราบถึงการถ่ายทอดทางพันธุกรรม วันเกิด

2007-08-26T22:29:00.001+07:00

ชินจังจอมแก่น (「クレヨンしんちゃん」 Kureyon Shinchan) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวตลกขบขันเรื่องหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศไทย ชินจังเป็นการ์ตูนที่น่าสนใจ มีลายเส้นง่าย ๆ ตลก และใกล้ตัว อ่านแล้วอารมณ์ดี. แต่ก็เป็นที่วิจารณ์ในวงกว้างว่า ทำให้เด็กวัยเดียวกันก้าวร้าว และเกิดพฤติกรรมเลียนแบบ ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ NED

2007-08-25T23:48:00.001+07:00

พุทธศักราช 1449 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 906 - มีนาคม ค.ศ. 907
มหาศักราช 828 วันเกิด

2007-08-24T23:32:00.001+07:00

มลรัฐอะแลสกา (Alaska) รวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับสหรัฐอเมริกา นับเป็นมลรัฐที่ 49 มีจำนวนประชากร 626,932 คน (พ.ศ. 2543) ชื่อ อะแลสกา นั้นน่าจะเพี้ยนมาจากคำในภาษาแอลิอุต ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นว่า "Alyeska" แปลว่า "ดินแดนที่ไม่ใช่เกาะ" มลรัฐอะแลสกามีพื้นที่ทางตะวันออกติดต่อกับดินแดนยูคอนเทร์ริทอรีและรัฐบริติชโคลัมเบียของแคนาดา ทางใต้ติดต่อกับอ่าวอะแลสกาและมหาสมุทรแปซิฟิก ทางตะวันตกติดกับทะเลเบริง ช่องแคบเบริง และทะเลชุคชี ส่วนทางเหนือติดกับทะเลโบฟอร์ตและมหาสมุทรอาร์กติก อะแลสกาเป็นมลรัฐที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา

2007-08-23T22:29:00.000+07:00

ดิสโพรเซียม(อังกฤษ:Dysprosium) คือธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 66 และสัญลักษณ์คือ Dy ดิสโพรเซียมเป็นธาตุโลหะเอิร์ธหายากมีลักษณะสีเงินวาวอ่อนนุ่มสามารถตัดได้ด้วยมีดมีความเสถียรในอากาศที่อุณหภูมิห้องละลายได้ดีในกรดเจือจางและเข็มข้นโดยจะปล่อยก๊าซไฮโดรเจนออกมา

2007-08-22T22:37:00.001+07:00

ทะเลทรายเนเกฟ (Negev) ทะเลทรายเนเกฟตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิสราเอล มีเนื่อที่เพียง 12,000 ตารางกิโลเมตร ทางด้านตะวันตกติดคาบสมุทรซีนาย ด้านตะวันออกติดกับแอ่งทรุด ทะเลทรายมีเนื้อที่เหมือนรูปสามเหลี่ยมกลับหัว

2007-08-21T22:25:00.001+07:00

บทความนี้ใช้ชื่อที่ใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
Ef (Ф, ф) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง /f/ เหมือน f ในภาษาอังกฤษหรือ ฟ ในภาษาไทย
อักษรนี้มีวิวัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก ไฟ และใช้แทนอักษร Fita (Ѳ) ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) ซึ่งเคยมีใช้ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้สามารถถ่ายอักษรให้เป็น f ไม่ใช่ ph ถึงแม้ว่าอักษรละติน F จะมีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไดแกมมา (Ϝ) ที่เลิกใช้ไปแล้วก็ตาม และไม่เกี่ยวข้องกับอักษรกรีก ไฟ แต่อย่างใด
อักษร Ef มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 500 และมีชื่อเดิมคือ fr̤̥tǔ

2007-08-19T22:55:00.001+07:00

วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร เป็นวัดโบราณ สร้างในสมัยอยุธยา เดิมเรียกว่าวัดสลัก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อทรงตั้งกรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานี และทรงสร้างพระบรมมหาราชวังเป็นที่ประทับและสร้างพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นที่ประทับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กรมพระราชวังบวรสถานมงคล นั้น วัดสลักเป็นวัดที่อยู่กึ่งกลางระหว่างพระบรมมหาราชวังกับพระราชวังบวรสถานมงคล สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทโปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์วัดสลักเมื่อ พ.ศ. 2326 พร้อมกับการก่อสร้างพระราชวังบวรสถานมงคล จากนั้นทรงเปลี่ยนชื่อวัดจากวัดสลัก เป็น วัดนิพพานาราม เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ใช้วัดนิพพานารามเป็นสถานที่สังคายนาพระไตรปิฎกใน พ.ศ. 2331 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดพระศรีสรรเพชญ" และใน พ.ศ. 2346 พระราชทานนามใหม่ว่า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุราชวรมหาวิหาร ตามชื่อวัดในกรุงศรีอยุธยาที่เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราช
วัดมหาธาตุเป็นสถานที่ที่ใช้เป็นที่พระราชทานเพลิงพระบุพโพเจ้านายซึ่งดำรงพระเกียรติยศสูง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ใช้พื้นที่ของวัดเป็นที่สร้างเมรุพระราชทานเพลิงพระศพพระบรมวงศ์ชั้นสูง ในปลาย พ.ศ. 2432 โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งบาลีวิทยาลัยที่วัดมหาธาตุ เรียกว่ามหาธาตุวิทยาลัย และย้ายการบอกพระปริยัติธรรมมาจากวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต่อมา ใน พ.ศ. 2437 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างอาคารถาวรวัตถุ เรียกว่า สังฆิกเสนาสน์ราชวิทยาลัย เพื่อใช้ในงานพระศพสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร หลังจากนั้น จะทรงอุทิศถวายแก่มหาธาตุวิทยาลัย เพื่อเป็นที่เรียนพระปริยัติธรรมชั้นสูง ซึ่งจะได้พระราชทานนามว่า "มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย" แต่อาคารหลังนี้มาสร้างเสร็จในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และงานพระศพสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงจัดที่วัดบวรสถานสุทธาวาส ใน พ.ศ. 2439 โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ในการบูรณะวัดมหาธาตุและพระราชทานนามว่า "วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์"

2007-08-18T22:08:00.001+07:00

อำเภอเชียงแสน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงราย ด้านตะวันออกติดกับแม่น้ำโขง ตรงกับข้ามกับประเทศลาว ภูมิประเทศเป็นที่ราบ มีซากโบราณสถานของเมืองเชียงแสนเก่าอยู่ในบริเวณตัวอำเภอ ปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวและท่าเรือขนส่งสินค้าที่สำคัญในภาคเหนือ นอกจากนี้เชียงแสนมีพื้นที่ซึ่งเรียกว่า สามเหลี่ยมทองคำ อันเป็นบริเวณที่บรรจบกันของชายแดนสามประเทศ คือ ไทย ลาว และพม่า
อำเภอเชียงแสนแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 6 ตำบล

เวียง
ป่าสัก
บ้านแซว
ศรีดอนมูล
แม่เงิน
โยนก

2007-08-17T22:55:00.001+07:00

พรรคก้าวหน้า สามารถหมายถึง

พรรคการเมืองในประเทศไทย

พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2541)
พรรคก้าวหน้า (สิงคโปร์) (Progressive Party)

2007-08-15T23:26:00.001+07:00

พุทธศักราช 885 ใกล้เคียงกับ

เมษายน ค.ศ. 342 - มีนาคม ค.ศ. 343
มหาศักราช 264 วันเกิด

2007-08-14T23:03:00.001+07:00

ภาษาเขมร เป็นหนึ่งในภาษาหลักของภาษากลุ่มออสโตรเอเซียติก และได้รับอิทธิพลมาจากภาษาสันสกฤต และภาษาบาลี พอสมควร ซึ่งอิทธิพลเหล่านี้ มาจากอิทธิพลของศาสนาพุทธ และศาสนาฮินดู ต่อวัฒนธรรมของชาวเขมร ในขณะที่อิทธิพลอื่นๆ เช่น จากภาษาไทย และภาษาลาว เป็นผลมาจากการติดต่อกันทางด้านภาษา และความใกล้ชิดกันในทางภูมิศาสตร์
ภาษาเขมรแปลกไปจากภาษาในประเทศเพื่อนบ้าน (ภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเวียดนาม) เนื่องจากไม่มีเสียงวรรณยุกต์

สัทวิทยา
เสียงพยัญชนะ f/ฟ ปรากฏในคำยืมบางคำ เสียงพยัญชนะ ʃ, z และ g ปรากฏในคำยืมจากภาษาฝรั่งเศส และคำยืมใหม่อื่น ๆ

สระ
คำในภาษาเขมรมักจะประกอบด้วย 1 หรือ 2 พยางค์ มีเสียงอักษรควบจากพยัญชนะ 2 ตัวอยู่ที่ปรากฏที่ต้นพยางค์อยู่ 85 เสียง และมีอักษรควบจากจาก พยัญชนะ 3 ตัวอยู่ 2 เสียง ดังตาราง
แต่ละพยางค์จะเริ่มต้นด้วยพยัญชนะหรือพยัญชนะควบกล้ำ ตามด้วยเสียงสระ แต่ละพยางค์สามารถจะมีเสียงพยัญชนะต่อไปนี้ลงท้าย เมื่อใช้เสียงสระสั้น จะต้องลงท้ายด้วยพยัญชนะ
โครงสร้างของคำในภาษาเขมรที่มีมากที่สุดเป็นพยางค์เต็มตามที่อธิบายไว้ข้างบน ต่อหน้าด้วยพยางค์สั้นที่มีโครงสร้าง CV-, CɽV-, CVN- หรือ CɽVN- (C เป็นพยัญชนะ V เป็นสระ N เป็น m/ม, n/น, ɲ หรือ ŋ/ง). สระในพยางค์สั้นเหล่านี้มักจะออกเสียงเป็น ə ในภาษาพูด
คำต่าง ๆ สามารถประกอบด้วย 2 พยางค์เต็มได้
คำที่มี 3 พยางค์ขึ้นไปส่วนใหญ่เป็นคำยืมมาจากภาษาบาลี สันสกฤต ฝรั่งเศส หรือ ภาษาอื่น ๆ

พยางค์และคำ
ภาษาถิ่นมีการแสดงอย่างชัดเจนในบางกรณี มีข้อแตกต่างที่สังเกตเห็นได้ระหว่างคนพูดจากเมืองพนมเปญ (เมืองหลวง) และเมืองพระตะบองในชนบท
ลักษณะของสำเนียงในพนมเปญ คือการออกเสียงอย่างไม่เคร่งครัด โดยที่บางส่วนของคำจะนรวมกัน หรือตัดออกไปเลย เช่น "พนมเปญ" จะกลายเป็น"มเปญ" อีกลักษณะหนึ่งของสำเนียงในพนมเปญ ปรากฏในคำที่มีเสียง r/ร เป็นพยัญชนะที่ 2 ในพยางค์แรก กล่าวคือ จะไม่ออกเสียง r/ร ออกเสียงพยัญชนะตัวแรกแข็งขึ้น และจะอ่านให้มีระดับเสียงตก เช่นเดียวกับวรรณยุกต์เสียงโท ตัวอย่างเช่น "dreey" ("เตรย" แปลว่า "ปลา") อ่านเป็น "เถ็ย" (โดย d จะกลายเป็น t และมีสระคล้านเสียง "เอ" และเสียงสระจะสูงขึ้น) อีกตัวอย่างหนึ่งคือ คำว่า "ส้ม" ออกเสียงว่า kroich โกรชในชนบท ส่วนในเมืองออกเสียงเป็น koich โคช

ภาษาถิ่น
ลำดับคำในภาษาเขมรมักจะเป็น ประธาน-กริยา-กรรม ภาษาเขมรประกอบด้วยคำเดี่ยวเป็นหลัก แต่การสร้างคำจากการเติมหน้าคำและการเติมภายในคำก็มีมาก

อักษรเขียน
กล่าวได้ว่าภาษาเขมรมีอิทธิพลในภาษาไทยมาช้านาน โดยมีหลักฐานชัดเจนย้อนหลังไปอย่างน้อยในสมัยอยธยา โดยปรากฏในปริบทต่างๆ ดังนี้
1. ในวรรณคดี (เช่น ลิลิตยวนพ่าย, โคลงกำสรวล, คำฉันท์ดุษฎีสังเวยกล่อมช้าง) ได้แก่ ไถง, ผกา, ผอูน, แข, อัญขยม, ฉนำ ฯลฯ
2. ในภาษาพูดทั่วไป เช่น จมูก, ถนน, เสมียน, ตำรวจ ฯลฯ
3. ในราชาศัพท์ เช่น ขนง, โขนง, เขนย, บรรทม ฯลฯ

2007-08-13T22:18:00.000+07:00

"เบส" เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย ในทางสากลสามารถเรียกได้ทั้ง electric bass (เบสไฟฟ้า), electric bass guitar (กีตาร์เบสไฟฟ้า) หรือเรียกสั้นๆว่า bass (เบส) ลักษณะของเบสจะมีรูปร่างใหญ่กว่ากีตาร์ มีโครงสร้างของคอที่ใหญ่และยาวกว่า มีย่านความถี่เสียงต่ำ มีหน้าที่โดยหลักๆในการให้จังหวะ คือคุมจังหวะตาม rhythm, line, pattern และ groove ของดนตรี ในขณะเดียวกันก็สามารถขยายระดับความสามารถการเล่นให้สูงขึ้นตามแนวเพลงและการประยุกต์ใช้ต่างๆ เช่น เทคนิคการ Slap หรือการตบเบส (รวมไปถึงเทคนิคอื่นที่ใช้ร่วมกันกับการ Slap) ในดนตรี Funk, Jazz และอีกหลายแนว การจิ้มสาย การโซโล่ การเล่น Harmonics การเล่น Picking เป็นต้น
เบสไฟฟ้าจัดว่าเป็นเครื่องดนตรีที่ถือกำเนิดหลังเครื่องดนตรีอื่นๆในประเภทวง String คือสร้างขึ้นหลัง กีตาร์ กลอง คีย์บอร์ดหรือซินธิไซเซอร์ (รายละเอียดจะมีในหัวข้อประวัติของเบส) เครื่องดนตรีประเภทเบสที่ใช้กันในวงดนตรีและแนวต่างๆก็จะมี เบสไฟฟ้า เบสโปร่งไฟฟ้า fretless bass (เบสไม่มีเฟรต) และ double bass, upright bass บ้างทีก็เรียกกันว่า acoustic bass แต่ก็มีภาษาพูดเรียกกันติดปากสำหรับนักดนตรีบางคนว่า เบสใหญ่
เบสไฟฟ้าที่ใช้โดยทั่วไปจะมี 4 สาย 5 สาย และ 6 สาย ส่วนสายที่มากไปกว่านี้ก็มีเนื่องจากนักดนตรีบางคนอาจจะออกแบบเพื่อประยุกต์ใช้ทางการเล่นเฉพาะตัว
เบส 4 สายการตั้งสายตามมาตรฐานคือ E-A-D-G (เรียงจากต่ำ-สูง) เบส 5 สายคือ B-E-A-D-G ส่วน 6 สายคือ B-E-A-D-G-C แต่อย่างไรก็ตามเบสก็ได้ถูกขยายขอบเขตออกไปตามแนวคิดและการประยุกต์ใช้ของมือเบสต่างๆ จำนวนสายก็อาจจะมีอื่นๆอีก เช่น 3 สาย, 7 สาย, 8 สาย ,9 สาย เป็นต้น

2007-08-12T23:52:00.001+07:00

วิตามินเค (Vitamin K) เป็นวิตามินในกลุ่มที่ละลายได้ดีในไขมัน รูปแบบที่พบในธรรมชาติ มี 2 รูปแบบ ได้แก่ วิตามินเค I (Vitamin K I) หรือ ฟิลโลควิโนน (phylloquinone) เป็นรูปแบบที่พบในพืชและสัตว์ และ วิตามินเค II (Vitamin K II) หรือ เมนาควิโนน (menaquinone) เป็นรูปแบบที่พบในเนื้อเยื่อตับ และยังสามารถสร้างได้โดยแบคทีเรียที่อาศัยอยู่ในร่างกาย สำหรับวิตามินเค III (Vitamin K III) หรือ เมนาไดโอน (menadione) นั้น เป็นโมเลกุลที่สังเคราะห์ขึ้น ซึ่งจะถูกเปลี่ยนเป็น เมนาควิโนน โดยตับ

แหล่งที่พบ
อาการที่แสดงถึง ภาวะขาดวิตามินเค (Hypovitaminosis K) คือ มีเลือดออกในอวัยวะต่างๆ เช่น ช่องกระโหลกศีรษะ ลำไส้ หรือ ผิวหนัง โดยจะพบมากในช่วงอายุ 1 สัปดาห์แรกของทารกแรกเกิด ทั้งนี้เป็นเพราะทารกมีไขมันสะสมน้อย ตับของทารกยังพัฒนาไม่สมบูรณ์ ลำไส้ยังปราศจากเชื้อแบคทีเรียที่สังเคราะห์วิตามิน ประกอบกับวิตามินเคที่ผ่านมาทางรกและน้ำนมจากมารดานั้นมีปริมาณน้อย
สำหรับภาวะขาดวิตามินเคในผู้ใหญ่นั้น มักเกิดร่วมกับสาเหตุบางอย่าง เช่น โรคเรื้อรังของระบบทางเดินอาหารบางชนิด โรคทางเดินน้ำดีอุดตัน หลังจากการผ่าตัดลำไส้เล็ก หรือได้รับยาปฏิชีวนะที่มีฤทธิ์ครอบคลุมเชื้อกว้าง
การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจ เวลาโปรธรอมบิน (prothrombin time ; PT) ซึ่งผู้ที่มีภาวะขาดวิตามินเคจะใช้เวลานานกว่าปกติ หรือตรวจปริมาณวิตามินเคโดยตรงด้วยวิธี HPLC
การรักษาทำได้โดยให้วิตามินเคในรูปยาฉีด 10 มิลลิกรัมครั้งเดียว ในผู้ป่วยที่โรคเรื้อรังอื่นอาจเสริมด้วยวิตามินเคในรูปยากิน 1-2 มิลลิกรัมต่อวัน หรือ ในรูปยาฉีด 1-2 มิลลิกรัมต่อสัปดาห์

2007-08-12T10:19:00.000+07:00

ส่วนหนึ่งของ คริสต์ศาสนา
พระเยซู หรือรู้จักในชื่อ เยซูแห่งนาซาเร็ธ (Jesus of Nazareth) (เกิด ประมาณ 6–4 ปีก่อน ค.ศ. - ประมาณ ค.ศ. 29–33) เป็นชาวยิวซึ่งเป็นศาสดาของคริสต์ศาสนา ชาวคริสต์เรียกเยซูแห่งนาซาเร็ธว่า พระเยซูคริสต์ (Jesus Christ) และถือว่าพระองค์เป็นพระผู้ช่วยให้รอด เป็นพระบุตรของพระเป็นเจ้า และเป็นหนึ่งในพระตรีเอกภาพ
คำว่า "เยซู" มาจากคำในภาษากรีกคือ Ιησους [Iēsoûs] ซึ่งมาจากการถ่ายอักษรชื่อ Yeshua [เยชูวา] ในภาษาอาราเมกหรือฮีบรูอีกทอดหนึ่ง คริสตชนอาหรับเรียกเยซูว่า "ยาซูอฺ" ตามภาษาซีเรียค ส่วนชาวอาหรับมุสลิมเรียกว่า "อีซา" ตามอัลกุรอาน ความหมายคือ "ผู้ช่วยให้รอด" ( The Saviour อเมริกันเขียนเป็น Savior) เป็นชื่อโหลในหมู่ชาวยิวตั้งแต่สมัยโยชูวาเป็นต้นมา ภาษาละตินแผลงเป็นเยซูส ภาษาโปรตุเกสแผลงต่อเป็นเยซู ภาษาไทยทับศัพท์ภาษาโปรตุเกสมาจนทุกวันนี้
ส่วนคำว่า "คริสต์" เป็นสมญาซึ่งมาจากคำในภาษากรีกว่า Χριστός [Christos] ซึ่งเป็นคำแปลของคำภาษาฮีบรู Messiah อันหมายถึง "ผู้ได้รับการเจิม" ชาวอาหรับเรียกว่า "มะซีฮฺ" ซึ่งหมายถึงการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สูงส่ง เช่น กษัตริย์มหาปุโรหิต ศาสดาประกาศก เป็นต้น
เมื่ออาณาจักรยูดาห์เสียแก่แบบิโลน ก็สิ้นกษัตริย์ที่ได้รับการเจิม ต่อจากนั้น ชาวยิวก็โหยหาพระเมสสิยาห์ที่จะมาสร้างอาณาจักรใหม่ของพระเจ้า
"คริสต์" จึงเป็นชื่อตำแหน่ง ไม่ใช่ชื่อตัว ผู้นิพนธ์พระวรสารชอบเรียกพระผู้ไถ่ว่า "เยซู" และเพื่อให้แตกต่างจากคนอื่นๆที่ชื่อเหมือนกัน ก็เรียกเป็น "เยซูชาวนาซาแรธ" หรือ "เยซูบุตรของโยเซฟ"
แต่นักบุญเปาโลชอบเรียกว่า "พระคริสต์" หรือ "พระเยซูคริสต์" ที่เรียกว่า "พระคริสต์เยซู" ก็มีบ้าง

ประวัติของพระเยซู
เราจะพิจารณาในสิ่งที่เห็นได้ชัดในตัวพระเยซูเจ้า และสิ่งที่คนที่ได้พบปะ กับพระองค์ตามถนนหนทาง ในสมัยที่พระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่
วิธีการแต่งกาย
พระเยซูเจ้าทรงแต่งกายอย่างไร? หลายคนพากันคิดว่าพระองค์คงแต่งตัวมอซอ แต่ในความเป็นจริงแล้วพระองค์ทรงแต่งตัวดี พระเยซูเจ้าทรงแต่งตัวต่างจากนักบุญยอนห์ บับติสต์ที่บ่งบอกถึงความแตกต่างในฐานะ เมื่อเทียบกับพระองค์ (เทียบ มธ 11:18-19)
ชุดของพระเยซูเจ้าเป็นชุดเดียวกันกับชาวยิวผู้เคร่งครัดตามการกำหนดของกฎหมาย (เทียบ กดว 15:38; ฉธบ 22:2) โดยประดับชายเสื้อด้วยภู่หลากสี พระเยซุเจ้าทรงตำหนิพวกฟาริสีและธรรมาจารย์ในเรื่องการใช้ภู่สียาวๆประดับชายเสื้อ (เทียบ มธ 23:5) ทั้งๆที่พระองค์ก็ทรงใช้เช่นเดียวกัน ดังที่เห็นได้จากเหตุการณ์ที่หญิงเป็นโรคตกเลือดพยายามที่จะแตะภู่ชายเสื่อของพระองค์ (เทียบ มธ 9:20-22)
เสื้อยาวที่พระเยซูเจ้าทรงสวมได้รับการทอเป็นพิเศษ ทอเป็นผืนเดียวกันไม่มีตะเข็บ เพราะเหตุนี้เองพวกทหารจึงได้ใช้วิธีจับ ฉลากเสื้อยาวของพระองค์ เพราะไม่อยากจะตัดเป็นชิ้นส่วน (เทียบ ยน 19:23-24)
ผู้มีอำนาจบารมี
ชุดที่พระเยซูทรงสวมใส่บอกถึความเป็นผู้ดีของพระองค์ ในเวลาเดียวกัน พระบุคคลทั้งครบของพระองค์ยังเต็มด้วยความสูงส่งและอำนาจด้วย ใครก็ตามที่มาพบพระองค์ แม้จะเป็นคนต่างชาติต่างพากันเรียกว่า "พระองค์เจ้าข้า" ด้วยความเคารพ ดังที่ปราก ฏในกรณีของนายร้อยทหารแห่งเมืองคาเปอรนาอุม (เทียบ มธ 15:22-28)
เมื่อผู้คนได้ฟังพระองค์ทรงเทศนาสั่งสอน พวกเขาต่างพากันเรียกพระองค์ว่า "พระอาจารย์เจ้าข้า" แม้แต่ศัตรูของพระองค์ก็ยังเรียกพระองค์ว่าเป็นอาจารย์ เช่นว่า บรรดาฟาริสี (เทียบ มธ 22:16) ซัดดูสี (เทียบ มธ 22:24) บัณฑิตทางกฎหมาย (เทียบ มธ 22:36) เป็นต้น
ความสูงส่งของพระองค์ทำให้มีคนเชิญพระองค์ไปรับประทานอาหารที่บ้านของคนมีหน้ามีตาในสังคมบ่อยๆ และแม้แต่ฟาริสีเ องก็ยังเชื้อเชิญพระองค์ด้วย (เทียบ ลก 7:36-50;11:37;14,1) ซึ่งเป็นเรื่องที่ก่อให้เกิดกาวิพากษ์วิจารณ์และถือเป็นที่สะดุดจากผู้ที่คิดว่าตนเป็นคนดี ศรัทธาโดยเฉพาะเมื่อทรงไปร่วมโต๊ะกับคนเก็บภาษี (เทียบ มธ 9:10; ลก 5:29; 15:1-2)
เนื่องจากทุกคนให้การยอมรับในความเป็นพระอาจารย์ของพระองค์ พระเยซูเจ้าทรงอธิบายพระวาจาของพระเจ้าอย่างเป็นทา งการในศาลาธรรมเมืองคาเปอรนาอุม (เทียบ มก 1:21-22) และในศาลาธรรมที่นาซาเร็ธ (เทียบ มก 6:2) นอกจากประชาชนจะถือว่าพระองค์เป็นพระอาจารย์แล้ว พระเยซูเจ้าเองก็ทรงประกาศไว้เช่นนั้น "ท่านทั้งหลายเรียกเราว่าอาจารย์และองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็ถูกแล้วเพราะเป็นอย่างนั้นจริงๆ" (ยน 13:13)
การเข้าสังคม
พระเยซูเจ้าทรงคบค้ากับคนประเภทไหนบ้าง? พระองค์ทรงคบค้ากับทุกคน บุคคลที่พระองค์ทรงเทศน์สอนนับตั้งแต่พวกชุม พาบาล ชาวประมง ชาวนา คนขายแรงงาน ซึ่งพระองค์มักใช้เป็นตัวละครในอุปมาของพระองค์ ไปจนถึงคนมีตำแหน่งและความรู้ อาทิ ธรรมาจารย์และฟาริสีเป็นต้น
กระนั้นก็ดี พระองค์จะให้ความสนใจเป็นพิเศษแก่คนต่ำต้อยและอยู่ชายขอบสังคมสังคม "ท่านทั้งหลายที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาพบเราเถิด เราจะให้ท่านได้พักผ่อน" (มธ 11:28) แต่ในเวลาเดียวกัน พระองค์ก็ไม่ปฏิเสธผู้ที่เป็นหัวหน้าศาลศาลาธรรมและนายร้อยทหารโรมัน
พระเยซูเจ้าทรงยืนยันว่า ไม่ไช่ผู้ที่มีฐานะเหนือคนอื่นจะได้เปรียบ (เทียบ มธ 11:25 พระองค์ทรงเก็บซ่อนเรื่องเหล่านี้จากผู้มีปรีชาและรอบรู้ แต่ทรงเปิดเผยแก่บรรดาผู้ต่ำต้อย)
ในเวลาเดียวกัน พระเยซูเจ้าทรงยืนยันว่าคนร่ำรวยขากจะเอาตัวรอดไปสวรรค์ ส่วนคนยากจนถือว่าเป็น "ผู้มีบุญลาภ" เพราะส ามารถเข้าสวรรค์ได้ง่ายกว่า (เทียบ มธ 19:23; ลก 6:20-25) กระนั้นก็ดี พระองค์ก็ทรงยืนยันว่า ไม่มีใครจะสิ้นหวัง เพราะทุกอย่างเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า แม้ทรงทำให้อูฐสามารถลอดรูเข็ม (เทียบ มธ 19:26)
นอกนั้น พระเยซูเจ้ายังทรงติดต่อกับคนร่ำรวยหลายคน เช่นว่า โยเซฟ อาริมาเธีย (เทียบ มธ 27:57) เจ้าของห้องอาหารค่ำ ( มก 14:15 "เขาจะชี้ให้ท่านเห็นห้องใหญ่ชั้นบน ปูพรหมไว้เรียบร้อย") โยอันนา ภรรยาของคูซา ข้าราชบริพารของกษัตริย์เฮโรด (เทียบ ลก 8:3) ครอบครัวที่เบธานี ที่นั่นมารีย์มีน้ำหอมสมุนไพรบริสุทธิ์ซึ่งยูดาสตีราคาให้สามร้อยเหรียญและได้ใช้ชโลมพระบาทของพระเยซูเจ้าด้วยความรัก (เทียบ ยน 12:3-5)
บ้านพักของพระเยซูเจ้า
บุคคลที่มีอันจะกินเหล่านี้ต่างเปิดบ้านให้พระเยซูเจ้าพัก เพื่ออย่างน้อย ในขณะที่เดินทางไปเทศนาสั่งสอนพระองค์จะได้มีที่พั กที่สมพระเกียรติ
พระวาจาที่ว่า "สุนัขจิ้งจอกยังมีโพรง นกในอากาศยังมีรัง แต่บุตรแห่งมนุษย์ไม่มีที่จะวางศรีษะ" (เทียบ มธ 8:20) ต้องตีความให้ถูกต้อง พระเยซูเจ้าตรัสกับธรรมาจารย์คนหนึ่งที่แสดงความปรารถนาจะติดตามพระองค์ เพื่อบอกให้เขารู้ว่าการจะติดตามพระองค์ ร่วมมือในภารกิจของพระองค์นั้น จะต้องทำใจในเรื่องที่พักซึ่งจะหาความถาวรแน่นอนและหรูหราไม่ได้
ถ้าจะตีความประโยคนี้ตามลายลักษณ์อักษร ก็จะก่อให้เกิดความขัดแย้งกับสิ่งที่มีเล่าไว้ในพระวรสาร เมื่อไปที่กาลิลี พระองค์จะทรงพักที่บ้านของนักบุญเปโตร (เทียบ 1:29-35) จากที่นี่ พระองค์เสด็จไปเทศน์สอนในเมืองใกล้เคียงและกลับมาพัก "ต่อมาอีกสองสามวันพระเยซูเจ้าเสด็จกลับมาที่เมืองคาเปอรนาอุม เมื่อเป็นที่รู้กันว่าพระองค์ประทับอยู่ในบ้าน ประชาชนจำนวนมากจึงมาชุมนุมกันจนไม่มีที่ว่างแม้กระทั่งที่ประตู" (มก 2:1-2)
นอกนั้น พระเยซูเจ้าทรงพักตามที่ต่างๆ ชั่วคราว "เมื่อเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ประชาชนมาชุมนุมกันอีก" (มก 3:20) พระองค์จะทรงพูดคุยกับสาวกเป็นการส่วนตัวในบ้านและจะทรงเทศน์สอนประชาชนในที่แจ้ง "เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในบ้าน ห่างประชาชน บรรดาศิษย์จึงทูลถามพระองค์ถึงข้อความที่เป็นปริศนานั้น" (มก 7:17) นอกนั้น ในช่วงเวลาที่ทรงอยู่ด้วยกันในบ้าน พระองค์ก็ทรงตอบคำถามแง่ปฎิบัติและคำถามส่วนตัวด้วย "เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง บรรดาศิษย์ทูลถามพระองค์เป็นทางการส่วนตั วว่า 'ทำไมเราจึงขับไล่มันไม่ได้?'" (มก 3:30)
เมื่ออยู่นอกอาณาเขต อย่างเช่นที่เมืองฟีนีเซีย พระองค์ก็ทรงมีบ้านพัก "พระองค์เสด็จเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ไม่ทรงต้องการให้ผู้ใดรู้" (มก 7:24)
เมื่อเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงไปพักที่หมู่บ้านเบธานี ที่นั่น พระองค์ทรงมีเพื่อนที่ถวายที่พักและความอบอุ่นแบบคร อบครัวให้แก่พระองค์ โดยมีมารธาและมารีย์คอยดูแล ตามที่มีบันทึกไว้ในพระวรสารโดยนักบุญลูกา (เทียบ ลก 10:38-42) คาดว่าพระองค์ทรงพักอยู่ที่นี่ในช่วงก่อนจะทรงถูกจับ
ทรงแข็งแรงและสุขภาพดี
ในคำบรรยายของพระวรสาร เราเห็นได้ว่า พระเยซูเจ้าทรงเป็นคนสุขภาพดี ร่างกายกำยำ ทนความเหน็ดเหนื่อยยากลำบากไ ด้อย่างดี พระองค์ทรงเริ่มต้นวันใหม่แต่เช้าตรู่ "พระองค์ทรงลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ เสด็จออกจากบ้านไปยังที่สงัดและทรงอธิฐานภาวนาที่นั่น" (มก 1:35)
ในโอกาสพิเศษ พระองค์จะทรงอธิษฐานทั้งคืน "ครั้งนั้น พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขาและทรงอธิฐานภาวนาต่อพระเจ้าตลอดคืน ครั้นถึงรุ่งเช้า พระองค์ทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาแล้วทรงคัดเลือกไว้สิบสองคน" (ลก 6:12-13)
พระองค์ทรงสามารถรับมือกับกิจกรรมที่หนักและต่อเนื่อง นักบุญมาร์โกยืนยันว่า "พวกเขาไม่มีเวลาแม้จะทานอาหาร" (เทียบ มก 3:20; 6:31)
แต่ละวันของพระองค์นั้นลำบาก มีผู้คนหลั่งไหลกันมาหาพระองค์ทั้งวันทั้งคืน คนเจ็บคนป่วยมาขอให้พระองค์รักษา ผู้ที่กระหายความจริงมาฟังพระองค์ นักเทววิทยาพากันมาถกเถียงกับพระองค์ พอมีเวลาจะพัก คนก็แห่มาพบพระองค์ "ซีโมนและผู้ที่อยู่กับเข าตามหาพระองค์ เมื่อพบแล้วจึงทูลพระองค์ว่า 'ทุกคนกำลังแสวงหาพระองค์'" (มก 1:36-37)
พระเยซูเจ้าทรงเป็นนักเดินตัวยง แต่พระองค์ก็ทรงรู้สึกเหน็ดเหนื่อยด้วยเหมือนกัน ดังที่นักบุญยอห์นได้เขียนไว้ "พระเยซูเจ้าทรงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง(จากยูเดียถึงสะมาเรีย) จึงประทับนั่งที่ขอบบ่อน้ำ" (ยน 4:6) ภารกิจของพระองค์จึงเป็นการจาริกที่ต่อเนื่องไปทั่วปาเลสไตน์ไปจนถึงเมืองซีซารียาแห่งฟีลิปและอาณาเขตของไทระและไซดอน
พึงสังเกตว่า การเดินทางจากเมืองเยรีโคสู่กรุงเยรูซาเล็ม เป็นการเดินทางที่หน้าลำบากมากเป็นพิเศษ "เส้นทางอยู่กลางแดดจัด ไม่มีร่มไม้ ผ่านไปตามกองหิน ในที่เปลี่ยว และต้องใช้เวลาเดินทางถึงหกชั่วโมง ขึ้นจากระดับน้ำทะเลมากกว่าพันเมตร" (K. ADAM, Gesu' il Cristo Brescia 1944, p.88)
ความงดงาม
พระเยซูเจ้าทรงมีโฉมหน้างดงามหรือขี้เหร่? คำถามนี้อาจจะขัดแย้งกับความคิดเห็นในช่วงแรกๆ ของพระศาสนจักร ซึ่งในช่วงนั้นมีแต่การเน้นแง่อุดมคติของพระองค์จึงไม่มีการพูดถึงประเด็นนี้แต่อย่างใด แหล่งข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก็ไม่มีการกล่าวถึงเรื่องนี้ ทว่า มีเหตุการณ์หนึ่งในพระวรสารของนักบุญลูกาที่ทำให้เราพอจะเข้าใจประเด็นนี้ได้บ้าง
"ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังตรัสอยู่นั้น สตรีผู้หนึ่งร้องขึ้นในหมู่ประชาชนว่า 'หญิงที่ให้กำเนิดท่านและให้นมเลี้ยงท่านช่างเป็นสุข จริง'แต่พระองค์ตรัสตอบว่า 'คนทั้งหลายที่ฟังวาจาของพระเจ้าและปฎิบัติตามย่อมเป็นสุขกว่านั้นอีก'" (ลก 11:27-28)
ดวงตาของพระองค์
มีองค์ประกอบหนึ่งของความงดงามของมนุษย์ซึ่ง แม้จะเป็นแค่ส่วนหนึ่งของสรีระ แต่ก็สะท้อนถึงชีวิตฝ่ายจิตได้ดีเยี่ยม นั่นคือ ประกายตา พระเยซูเจ้าทรงให้ข้อสังเกตว่า "ประทีปของร่างกายคือดวงตา ดังนั้น ถ้าดวงตาของท่านเป็นปกติดี สรรพางค์กายของท่านก็สว่างไปด้วย" (มธ 6:22)
ดวงตาของพระเยซูเจ้าคงต้องเป็นประกาย มองทะลุและเป็นเหมือนแม่เหล็ก ใครก็ตามที่ได้สบตากับพระองค์จะไม่มีวันลืมเลย จึงไม่แปลกที่มีการกล่าวถึงสายตาของพระองค์บ่อยๆในพระวรสาร (โดยเฉพาะในพระวรสารโดยนักบุญมาร์โกที่พูดถึงความทรงจำของนักบุญเปโตร)
เพื่อจะเข้าใจเรื่องนี้ เราต้องเก็บรายละเอียดจากสิ่งมีกล่าวในพระวรสาร คำว่า "มอง" บ่งบอกการกระทำสามอย่าง คือ "มองรอบๆ" "มองขึ้นเบื้องบน" และ "มองเข้าไป"
มองรอบๆ
ทุกครั้งที่พระเยซูเจ้าทรงมองไปรอบๆ ทุกคนเงียบสงบด้วยความเกรงกลัวและทึ่ง สายตาของพระองค์เชื้อเชิญทุกคนให้สำรว มก่อนที่พระองค์จะเทศน์สอน (เทียบ ลก 6:20) เป็นการมองที่เต็มด้วยความรักและความเป็นหนึ่งเดียวกับศิษย์ "พระองค์ทอดพระเนตรผู้ที่นั่งล้อมเป็นวงอยู่ ตรัสว่า 'นี่คือมารดาและพี่น้องของเรา'" (มก 3:34) พระองค์ทรงมองรอบๆเพื่อเตรียมจิตใจคนให้พร้อมที่จะฟังคำสอนที่ไม่ซ้ำแบบใครและไม่มีใครคาดคิดมาก่อน "พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรโดยรอบ แล้วตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า 'ยากจริงหนอที่คนมั่งมีจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้า อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้า'" (มก 10:23-25)
บางครั้งก็เป็นการมองแบบเงียบๆ ทว่าเต็มด้วยความไม่พอใจและเจ็บปวด ซึ่งตรึงทุกคนที่อยู่ที่นั่น จนไม่กล้าโต้ตอบ "พระองค์จึงทอดพระเนตรเขาเหล่านั้นด้วยความกริ้วและเศร้าพระทัย เพราะจิตใจหยาบกระด้างของพวกเขา แล้วตรัสสั่งชายมือลีบว่า 'จงเหยียดมือออก'" (มก 3:5)
มองขึ้นเบื้องบน
พระเยซูเจ้าทรงมองขึ้นหาพระบิดาเจ้าขณะที่ทรงภาวนา เพื่อขอให้พระบิดาเจ้าสดับฟังพระองค์ (เทียบ มก 6:41; 7:34) พระองค์ทรงมองขึ้นไปที่เจ้าหน้าที่เก็บภาษีซึ่งปีนขึ้นไปอยู่บนต้นมะเดื่อเทศเหมือนเด็กซุกซน พร้อมกับทรงยิ้ม "เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จมาถึงที่นั่น ทรงเงยพระพักต์ขึ้นทอดพระเนตร ตรัสกับเขาว่า 'ศักเคียส รีบลงมาเถิดเพราะเราจะไปพักที่บ้านท่านวันนี้'" (ลก 19:5)
มองเข้าไป
ทุกคนรู้สึกประทับใจมากเมื่อพระเยซูเจ้า "ทรงมองเข้า ไป" ในตัวบุคคล ราวกับจะมองเข้าไปถึงจิตใจ พระองค์ทรงมองเช่นนั้ น เมื่อทรงต้องการจะสื่อความจริงบางอย่าง และทรงอยากให้คนฟังได้จดจำสิ่งนั้นให้ดีดังเช่น กรณีที่มีบันทึกในพระวรสาร "พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรบรรดาศิษย์ แล้วตรัสว่า 'สำหรับมนุษย์เป็นไปไม่ได้ (ที่คนรวยจะเข้าสวรรค์) แต่สำหรับพระเจ้าเป็นเช่นนั้นได้'" (มก 10:27)"พระเยซูเจ้าทรงเพ่งมองหน้าเขา ตรัสว่า 'ทุกคนที่ล้มลงบนหินก้อนนี้ (พระเมสสิยาห์ พระบุตรของพระเจ้า) จะแหลกเป็นชิ้นๆ หินก้อนนี้ตกทับผู้ใด ผู้นั้นจะแหลกเป็นชิ้นๆเช่นเดียวกัน'" (ลก 20:17-18)
เมื่อทรงอยู่ต่อหน้าชายหนุ่มที่ร่ำรวยซึ่งขอคำแนะนำเพื่อจะได้รับชีวิตนิรันดรนั้น พระองค์ "ทอดพระเนตรเขาด้วยพระทัยเอ็นดู" (มก 10:21) สาวกเปโตรได้รับการมองจากพระเยซูเจ้าสองครั้ง ซึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาทั้งหมด ในการพบกับพระองค์เป็นครั้งแรก "พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นเขาจึงตรัสว่า 'ท่านคือซีโมน บุตรของยอห์น ท่านจะมีชื่อว่า เคฟาส แปลว่า เปโตร หรือ ศิลา'" (ยน 1:42) พระองค์ทรงมองเขาอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่เขาได้พูดปฎิเสธพระองค์ "พระเยซูเจ้าทรงเหลียวมามองเปโตร เปโตรจึงระลึก ถึงพระวาจาของพระองค์...เขาจึงออกไปข้างนอก ร้องไห้อย่างขมขื่น" (ลก 22:61-62)
สรุป
เราสามารถค้นหารายละเอียดในพระวรสารเพื่อนำมาปะติดปะต่อให้ได้ภาพลักษณ์ภายนอกของพระเยซูเจ้าได้อีกหลายแง่ แต่สิ่งที่เราได้พบก็น่าที่จะทำให้เราสามารถมีภาพลักษณ์ภายนอกของพระเยซูเจ้าได้พอสมควร เราจึงอยากจะเข้าไปค้นหาให้ลึกซึ้งก ว่านี้ เพื่อจะได้เค้าร่างด้านจิตวิทยาของพระองค์
การค้นหาที่ประทับใจ
จิตใจของมนุษย์เป็นโลกที่ซับซ้อน ซึ่งไม่สามารถจะหยั่งเข้าไปได้อย่างทั่วถึง การเข้าถึงความมั่งคั่งแห่งจิตใจและจิตวิทยาขอ งพระเยซูเจ้ายิ่งยากมากกว่านั้นเป็นไหนๆ กระนั้นก็ดี แม้ว่าการค้นหานี้จะยาก แต่ก็น่าประทับใจน่าดึงดูดและไม่ควรหลีกเลี่ยง ถ้าเป็นเช่นนั้นเราต้องทำด้วยความสุภาพ และสำนึกในขีดจำกัดแห่งความรู้ของเรา
ในการค้นหานี้ เราได้รับความช่วยเหลือจากพระวรสารซึ่งมีการพูดถึงพระเยซูเจ้าค่อนข้างจะมาก ทั้งในแง่ของประจักษ์พยาน สถานการณ์ ความคิดเห็น ทัศนคติ ความรัก ความรู้สึก อารมณ์ และวิธีแสดงออกในพฤติกรรม
ความชัดเจนของความคิด
สิ่งที่เด่นในคำสอนของพระเยซูเจ้าคือความชัดเจนพระองค์ทรงประกาศความจริงอย่างชัดถ้อยชัดคำ ในคำสอนแต่ละอย่าง เราจะไม่พบถ้อยคำที่แสดงออกถึงความลังเล สงสัย เช่นว่า "บางที" "ตามแง่ของฉัน" "ฉันว่ามันน่าจะ" ซึ่งเรามักจะใช้เมื่อพูด ในเวลาเดียวกันก็ไม่มีอะไรส่อให้เห็นว่ามีความไม่ดีแอบแฝง หรือความคิดจะเอาใจคนฟังซึ่งทำให้คำพูดคำจาอ่อนพลังลง
พระเยซูเจ้าทรงแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจจนบางครั้งทำให้คนฟังรู้สึกรำคาญ ทั้งนี้เพราะพระองค์ทรงต้องการจะสื่อสิ่งที่สูงส่งด้วยความชัดเจน
แม้ว่าพระองค์จะตรัสสอนหลายเรื่อง แต่คำสอนของพระองค์มีเอกภาพและสอดคล้องกัน ทุกสิ่งที่พระองค์สอนรวมอยู่สองประเ ด็นใหญ่นี้ กล่าวคือ "พระบิดา" (ผู้ทรงเป็นต้นกำเนิดของทุกสิ่ง) และ "พระอาณาจักร" ซึ่งเป็นเป้าหมายของสรรพสิ่ง หลังจากผ่านการจารึกในประวัติศาสตร์
การให้ความสนใจแก่ความจริงแห่งมนุษย์
พระเยซูไม่ได้เป็นนักคิดผู้ยิ่งใหญ่ที่หมกมุ่นอยู่กับความคิด จนไม่สนใจสิ่งเล็กน้อยรอบตัว พระองค์ไม่ไช่ซุปเปอร์แมนที่ไม่ยอ มลดตัวลงมาในเรื่องที่ไม่เด่นดังหรือไม่มีเกียรติ แต่พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ให้ความสนใจและมีความพึงพอใจกับสิ่งต่างๆ ของชีวิตประจำวัน
สิ่งที่พระองค์ตรัสสอนและอุปมาที่ทรงเล่า มักจะเกี่ยวโยงไปกับชีวิตคนสมัยนั้น เช่นว่า เด็กร้องเพลงเพราะหิวเด็กเล่นตามลานสาธารณะพยายามเอาชนะกันด้วยการใช้คำคมและสุภาษิตโบราณ "คนยุคนี้เป็นเหมือนเด็กๆที่นั่งตามลานสาธารณะ ร้องบอกเพื่อ นๆ ว่า 'เราเป่าขลุ่ยเจ้าก็ไม่เต้นรำ เราร้องเพลงเศร้า เจ้าก็ไม่ร้องไห้'" (ลก 7:32) หรือเพื่อนบ้านที่มารบกวนจนเจ้าบ้านต้องลุกเอาขนมปังให้ หรือหญิงที่ไม่ยอมเลิกราจนกว่าจะพบเหรียญที่หายไป หรือแม่ที่ต้องเจ็บปวดยามคลอดบุตร
แต่แล้วก็ลืมความเจ็บปวดจนหมดสิ้นเมื่อมองลูกที่เกิดใหม่ หรือคนใช้ที่ถือโอกาสตอนที่นายไม่อยู่สนุกสนานกันเต็มที่ หรือผู้จั ดการที่ทุจริตและเจ้าเล่ห์ หรือความวุ่นวายในงานสมรส หรือคนปล่อยเงินกู้ หรือขโมยที่งัดแงะเข้าบ้านในเวลาที่เจ้าของบ้านไม่ได้คาดคิด หรือคนเดินทางที่ถูกโจรปล้นและทำร้ายหรือคนตกงานที่อยู่ตามลานรอให้มีคนมาจ้าง หรือแม่บ้านที่ผสมเชื้อแป้งลงในถังเพื่อให้แป้งฟูขึ้น ฯลฯ
คนที่พูดเรื่องเหล่านี้ได้ ต้องเป็นคนที่ไม่เอาแต่หมกมุ่นกับตนเอง แต่รู้จักมองรอบๆ ตัวและมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันด้วยความพอใจ
พระเยซูเจ้าทรงสอดสิ่งเล็กสิ่งน้อยเข้าไปในอุปมาที่ทรงเล่า อาทิ แก้วและจานที่ต้องล้าง ตะเกียงและไส้ตะเกียงเกลือที่ใช้ทำกับข้าว น้ำเย็นแก้วหนึ่ง เหล้าองุ่นเก่าที่รสชาติดีเสื้อขาด ฟางและท่อนไม้ รูเข็ม ความเสียหายที่เกิดจากตัวมอดและสนิม ความไม่คงทนของดอกไม้ในทุ่งหญ้าใบอ่อนของต้นมะเดื่อ ข้าวละมาน เมล็ดข้าวที่ตกบนพื้นดินแล้วส่งผลแตกต่างกัน อวนของชาวประมงที่ได้ทั้งปลาดีและปลาที่ต้องทิ้งไป แกะที่หลงฝูง เป็นต้น
ที่พูดนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะยืนยันได้ว่า พระเยซูเจ้าไม่เหมือนพวกอุดมการณ์จัด ที่อยู่กับทฤษฎีและมองไม่เห็นสิ่งที่เป็นเรื่องธรรมดาแห่งชีวิตประจำวัน
การที่พระเยซูเจ้าทรงให้ความสนใจเรื่องเล็กน้อย เป็นรูปธรรม ทำให้พระองค์สามารถนำมาใช้เพื่อถ่ายทอดเรื่องยิ่งใหญ่ให้ค นธรรมดาฟังแล้วเข้าใจ แม้กระทั่งเรื่องสูงส่งเกี่ยวกับพระเจ้า พระองค์ก็ทรงถ่ายทอดด้วยคำพูดง่ายๆ และไม่ซ้ำแบบใคร คำพูดของพระองค์จึงไม่เหมือนกับคำพูดพูดของนักคิดหรือนักการเมือง
น้ำใจที่หนักแน่น
นอกจากความปรีชาและประสิทธิภาพของคำพูดคำจาแล้ว เราพบว่าพระเยซูเจ้าทรงมีน้ำใจแข็งแกร่ง ซึ่งทำให้พระองค์ทรงเลือกกระทำด้วยความเด็ดเดี่ยวและรวดเร็ว พร้อมกับยึดมั่นในสิ่งที่ทรงตั้งใจไว้อย่างไม่ลังเลพระองค์ทรงมุ่งมั่นทำภารกิจให้สำเร็จด้วยความเต็มใจ
บ่อยครั้ง พระองค์ทรงแสดงออกภายนอกถึงความมุ่งมั่นนี้ให้เห็นชัดเจน สร้างความทึ่งให้แก่ทุกคนที่อยู่กับพระองค์ "พระเยซูเ จ้าทรงตั้งพระทัยแน่วแน่จะเสด็จไปกรุงเยรูซาเร็ม" (ลก 9:51)
พระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้นำที่เดินหน้าไปตามเส้นทางที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว จนทำให้คนที่ล้อมรอบพระองค์ต้องพากันพิศวง ทึ่ง และว้าวุ่นใจไม่น้อย "เมื่อบรรดาศิษย์กำลังเดินทางขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูเจ้าเสด็จนำเขาไป เขาต่างประหลาดใจ และมีความหวาดกลัว" (มก 10:32)
ทรงเป็นอิสระจากญาติพี่น้องและฝ่ายตรงข้าม
พระเยซูเจ้าทรงแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นคนอิสระ ไม่มีใครยับยั้งความตั้งใจของพระองค์ได้ พระองค์ทรงเป็นอิสระจากหัวหน้าประชาชนและคนที่ทำตัวเป็นศัตรูกับพระองค์ และพยายามกีดกันงานของพระองค์คือ พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า "พระบิดาของเราทรงทำงานอยู่เสมอ เราก็ทำงานด้วยเช่นกัน" (ยน 5:17)
พระองค์ทรงยอมรับและให้ความเคารพผู้ที่อยู่ในอำนาจ แต่ไม่ทรงเกรงกลัวคนที่ใช้อำนาจอย่างผิดๆ อย่างพวกฟาริสีและพวก ธรรมาจารย์ เป็นต้น (เทียบ มธ 23:32) พระองค์ไม่ทรงลังเลที่จะประณามพวกซัดดูสีที่ทำหน้าที่สงฆ์ผู้สูงศักดิ์อย่างตรงไปตรงมา "ท่านคิดผิดแล้ว เพราะไม่เข้าใจพระคัมภีร์และไม่รู้จักพระอานุภาพของพระเจ้า" (มธ 22:29) พระองค์ทรงเรียกเฮโรดผู้ปกครองแคว้นกาลิลีว่า "สุนัขจิ้งจอก" (เทียบ ลก 13:32)
ผู้ที่ทำตัวเป็นศัตรูกับพระองค์ต่างก็รู้ดีถึงความตรงไปตรงมาของพระองค์ อย่างเช่นพวกฟาริสีและบางคนที่เป็นฝ่ายกษัตริย์เฮโ รดเคยพูดกับพระองค์ว่า "พระอาจารย์ พวกเรารู้ว่า ท่านเป็นคนเที่ยงตรงไม่ลำเอียง ท่านไม่เห็นแก่หน้าใคร แต่สั่งสอนวิถีของพระเจ้าตามความจริง" (มก 12:14)
อิสระจากเพื่อน
พระเยซูเจ้าทรงเป็นอิสระจากเพื่อนที่ให้ความรักและสนใจพระองค์ ทุกครั้งที่พวกเขาขัดแย้งกับภารกิจที่พระองค์ทรงทำ กรณีของนักบุญเปโตรเป็นกรณีที่ฮือฮามาก เมื่ออยู่ด้วยกันที่เขตเมืองซีซารียาแห่งฟิลิป พระเยซูเจ้าทรงชมนักบุญเปโตรที่ได้รับการดลใจ และประกาศว่าพระองค์เป็นใคร แต่หลังจากนั้น นักบุญเปโตรพยายามจะทัดทานไม่ให้พระอาจารย์เดินไปตามเส้นทางแห่งกางเขน พระองค์ก็ได้ทรงตำหนิเขาอย่างรุนแรง "เปโตรนำพระเยซูเจ้าแยกออกไป ทูลทัดทานว่า 'ขอเถิด พระเจ้าข้า เหตุการณ์นี้จะไม่เกิดขึ้นกับพระองค์เด็ดขาด' พระเยซูเจ้าทรงหันมาตรัสแก่เปโตรว่า 'เจ้าซาตานไปให้พ้น เจ้าเป็นเครื่องมือกีดขวางเราเจ้าไม่คิดอ ย่างพระเจ้า แต่คิดอย่างมนุษย์'" (มธ 16:21-23)
ในช่วงวิกฤติ เมื่อศิษย์หลายคนคิดที่จะเลิกติดตามพระองค์เพราะพระองค์ตรัสว่าจะมอบ "เนื้อ" และ "โลหิต" ของพระองค์ก็ยังทรงยืนกราน ไม่เปลี่ยนคำพูดเพื่อรักษาความเป็นเพื่อน พระองค์ไม่สร้างความเป็นหนึ่งโดยปราศจากความจริง พระองค์ตรัสถามสาวกว่า "พวกท่านจะไปด้วยหรือ?" เป็นคำพูดของพระผู้ไถ่ ที่เด็ดขาดมาก และที่ต้องจดจำไว้
อิสระจากความคิดเห็นของผู้อื่น
พระเยซูเจ้าทรงเป็นอิสระจากความคิดเห็นที่ชั่วร้ายและไม่มีข้อมูลที่คนพูดเกี่ยวกับพระองค์ พระองค์ทรงเดินหน้าไปอย่างไม่หวาดหวั่น แม้จะต้องเสียความนิยมไป "บุตรแห่งมนุษย์มากินและดื่ม เขาก็ว่า 'ดูซิ นักกิน นักดื่ม เป็นเพื่อนกับคนเก็บภาษีและคนบาป'" (มธ 11:19)
พระองค์ทรงถือหลักเดียวกันกับที่พระองค์ทรงเตือนเราไว้ "วิบัติจงเกิดกับท่านเมื่อทุกคนกล่าวยกย่องท่านเพราะบรรดาบรรพ บุรุษของเขาเหล่านั้นเคยกระทำเช่นนี้กับบรรดาประกาศกเทียมมาแล้ว" (ลก 11:19)
ความละเอียดของจิตใจ
บ่อยครั้งคนที่มีความเป็นตัวของตัวเองและชอบอิสระมักจะมีจิตใจกระด้าง เมินเฉยต่อความทุกข์ของผู้อื่น และไม่ค่อยไส่ใจใครแต่พระเยซูเจ้าไม่ได้เป็นเช่นนี้ แม้พระองค์จะเป็นอิสระแต่ก็มีอารมณ์และความรู้สึก
เมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่อ้างกฎเกณฑ์เพื่อผลประโยชน์พระองค์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ อย่างเช่นในกรณีของชายมือลีบที่มีคนนำมาให้พระองค์รักษาในวันสับบาโตหมายจะจับผิดพระองค์ (เทียบ มก 3:1-6) พระองค์จึงทรงเรียกชายมือลีบมายืนตรงกลาง ต่อหน้าทุกคน ทรงมองไปรอบๆด้วยความโกรธ และเศร้าเพราะจิตใจที่กระด้างของพวกเขา
ความเมตตาสงสาร
ในพระวารสาร เราจะเห็นว่าพระเยซูเจ้าทรงมีความเมตตาสงสารในความทุกข์ยากของมนุษย์ มีการใช้ศัพย์ที่บอกถึงความสงสารที่สะเทือนไปถึงกายและใจ
พระองค์ทรงรู้สึกเช่นนั้นเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความเมตตาของคนตาบอดสองคนที่เมืองเยรีโค "พระเยซูเจ้าทรงรู้สึกสะเทือนใจ" (มธ 20:34) เมื่อทรงเห็นความทุกข์ของหญิงม่ายที่เดินตามศพของบุตรชายคนเดียว "ก็ทรงสงสารและตรัสกับนางว่า 'อย่าร้องไห้ไปเลย'" (ลก 7:13)
เมื่อทรงเห็นประชาชนหิว พระองค์ตรัสกับสาวกว่า "เราสงสารประชาชน เพราะเขาอยู่กับเรามาสามวันแล้ว และเวลานี้ไม่มีอ ะไรกิน" (มก 8:2) เมื่อทรงเห็นผู้คนสับสน และไร้ผู้นำทาง "พระองค์ทรงสงสารเพราะเขาเหล่านั้นเป็นดังฝูงแกะที่ไม่มีคนเลี้ยง" (มก 6:34)
มิตรภาพ
พระเยซูเจ้าทรงเข้าถึงมิตรภาพในขั้นสูงสุด พระองค์ทรงเรียกสาวกของพระองค์ว่า "เพื่อน" (เทียบ ยน 15:5) เป็นมิตรภาพท ี่เต็มด้วยความเอาใจใส่ระแวดระวัง พระองค์ทรงเป็นห่วง เมื่อเห็นพวกเขาเหน็ดเหนื่อย "ท่านทั้งหลายจงมาพักผ่อนกับเราตามลำพังในที่สงัดสักหน่อยหนึ่งเถิด" (มก 6:31) พระองค์ทรงมีความสนิทสนมกับเปโตร ยากอบ และยอห์น เป็นพิเศษ
และทรงประสงค์ให้พวกเขาอยู่กับพระองค์ ทั้งเมื่อพระองค์ทรงเข้าตรีทูต ที่สวนเกทเสมนี (เทียบ มก 14:32-42) ทว่ามีแต่ย อห์นผู้เดียวเท่านั้น ที่พระองค์ทรงให้ความรักเป็นพิเศษ "ศิษย์ที่พระเยซูเจ้าทรงรัก" (เทียบ ยน 13:23; 19:5; 20:2; 21:7,20)
นอกจากสาวกแล้ว พระเยซูเจ้าทรงรักครอบครัวหนึ่งที่เมืองเบธานีเป็นพิเศษ "พระเยซูเจ้าทรงรักมารธากับน้องสาวและลาซารัส" (ยน 11:5)
เด็กและผู้หญิง
ความรักที่พระเยซูเจ้าทรงมีต่อเด็กนั้นเห็นได้เด่นชัด "มีผู้นำเด็กเล็กๆ มาเฝ้าพระเยซูเจ้าเพื่อทรงสัมผัสและอวยพรแต่บรรดาศิษย์กลับดุว่าคนเหล่านั้น เมื่อทรงเห็นเช่นนี้ทรงกริ้ว ตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า 'ปล่อยให้เด็กเล็กๆมาหาเราเถิด อย่าห้ามเลย เพราะพร ะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้มาหาเราเถิดอย่าห้ามเลย เพราะพระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้' แล้วพระองค์ทรงอุ้มเด็กเหล่านั้น ทรงปกพระหัตถ์และประทานพรให้ " (มก 10:13-16)
พระองค์ทรงมีท่าทีสุภาพอ่อนโยนต่อผู้หญิงและทรงปกป้องพวกเขา
พระองค์ทรงช่วยผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกจับได้ว่าผิดประเวณีไม่ให้โดนทุ่มหินตาย (เทียบ ยน 8:1-11) ทรงชมหญิงคนบาปที่เทน้ำ หอมและใช้น้ำตาชโลมพระบาทขณะที่พระองค์เสวยอาหารอยู่ในบ้านของฟาริสีคนหนึ่ง (เทียบ ลก 7:36-50) พระองค์ทรงตำหนิยูดาสและคนร่วมโต๊ะอาหารที่วิพากษ์วิจารณ์มารีย์ น้องสาวของลาซารัส
เมื่อนางชโลมพระบาทของพระองค์ด้วยน้ำหอมราคาแพง "ปล่อยนางเถิด ทำให้นางยุ่งยากใจทำไม นางได้ทำกิจการดีต่อเรา..." (เทียบ มก 14:6)
การร้องไห้และความยินดี
พระเยซูเจ้าทรงมีความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับเพื่อนร่วมชาติ และทรงสามารถควบคุมความรู้สึกได้เป็นเยี่ยมพระองค์ไม่ทรงหวั่นไหว ต่อหน้าพายุแรงกล้าที่กำลังจะพัดให้เรือจม (เทียบ มก 4:35-41) พระองค์ทรงเผชิญหน้ากับชาวนาซาเร็ธ ที่กำลังเดือดดาลและอยากฆ่าพระองค์ด้วยท่าทีที่สงบ แทบจะสะกดจิตทุกคน "เมื่อคนที่อยู่ในศาลาธรรมได้ยินเช่นนี้ ทุกคนโกรธเคืองยิ่งนัก
จึงลุกขึ้นขับไล่พระองค์ออกไปจากเมือง นำไปที่หน้าผาของเนินเขาที่เมืองตั้งอยู่ ตั้งใจผลักพระองค์ลงไป แต่พระองค์ทรงดำเนินฝ่ากลุ่มคนเหล่านั้น แล้วเสด็จจากไป" (ลก 4:28-30)
พระองค์ไม่ไช่สุภาพบุรุษในยุคของราชินีวิกตอเรียนที่ไม่ยอมแสดงออกซึ่งความรู้สึกใดๆ พระองค์ไม่ลังเลใจที่จะแสดงความรู้ สึกออกมา อย่างเช่นเมื่อทรงเห็นมารีย์ น้องสาวของลาซารัสที่ร่ำไห้ "เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเห็นนางร้องไห้และชาวยิวที่ตามมาก็ร้องไห้ด้วย พระองค์ทรงสะเทือนพระทัยและเศร้าโศรกมาก" (เทียบ ยน 11:33)
เมื่อทรงเห็นว่าเพื่อนตายไปเห็นว่าเพื่อนตายไป พระองค์ก็ทรงกรรแสง "ชาวยิวจึงพูดว่า 'ดูซิ พระองค์ทรงรักเขาเพียงไร'" (เทียบ ยน 11:35-36)
เมื่อทรงมองจากที่สูงเห็นกรุงเยรูซาเล็มและทรงเห็นล่วงหน้าว่ากรุงเยรูซาเล็มจะถูกทำลายพระองค์ทรงระงับน้ำตาไว้ไม่อยู่ "ขณะที่พระเยซูเจ้าเสด็จมาใกล้กรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทอดพระเนตรเมืองนั้นแล้วทรงพระกันแสง ตรัสว่า 'ถ้าในวันนี้เจ้าเพียงแต่รู้จักทางนำไปสู่สันติก็จะเป็นการดี'" (เทียบ ลก 19:41-42)
แต่พระองค์ก็ทรงมีความกระตือรือร้นด้วย ซึ่งก่อให้เกิดความยินดีแก่ศิษย์ที่ออกไปเทศนาและกลับมารายงานให้พระองค์ทราบ "ศิษย์ทั้งเจ็ดสิบสองคนกลับมา เต็มตื้นด้วยความยินดี...ในเวลานั้นเองพระเยซูเจ้าทรงปลาบปลื้มในพระจิตเจ้าและตรัสว่า " ข้าแต่พระบิดา ลูกขอสรรเสริญพระองค์ ผู้ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และแผ่นดิน" (เทียบ ลก 10:17-21)
ดังนั้น พระเยซูเจ้าทรงรู้จักร้องไห้และร่าเริงยินดี พระวรสารก็ยืนยันเช่นนั้น แม้แต่พวกคนเก็บภาษีซึ่งเป็นพวกชอบชีวิตเริงร่าสนุกสนานก็ยังเชิญพระองค์ไปร่วมเสวยด้วย
เมื่อทรงเห็นประชาชนหิวโหยและหมดแรง พระองค์ก็ทรงจัดการให้พวกเขามีกิน กระนั้นก็ดี พระองค์จะไม่ทรงทำลายบรรยากาศสนุกสนานของคนร่วมโต๊ะด้วยข้อคิดที่ชวนให้เศร้า หรือพูดถึงความหิวโหยของโลกอย่างไม่รู้กาลเทศะ
นักบุญเปาโลลอกเลียนแบบพระเยซูเจ้าในการประกาศว่ากฎที่งดงามกว่าหมดสำหรับพฤติกรรมคือ "จงร่วมยินดีกับผู้ที่ยินดี จ งร้องไห้กับผู้ที่ร้องไห้" (รม 12:15)
ความเป็นชาวยิว
หลายครั้งที่การเน้นความเต็มเปี่ยมแห่งการเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้า ทำให้เรามองพระองค์ว่าสูงส่งและอยู่เหนือสังกัดแห่งชาติพันธุ์ และวัฒนธรรมไป ทำเหมือนกับว่าพระองค์ไม่สังกัดอยู่กลุ่มใดและไม่เกี่ยวโยงกับผู้ใด
ในความเป็นจริงแล้ว พระเยซูเจ้าทรงคิด ตรัส และ ทรงกระทำเหมือนชาวอิสราเอลแท้ พระองค์ทรงเป็นชาวยิวคนหนึ่งอย่างไ ม่ต้องสงสัย ใครที่มองข้ามสิ่งนี้ไปก็ไม่มีวันเข้าถึงพระองค์ได้อย่างทัจริง และจะมีภาพลักษณ์ที่ผิดๆของพระองค์
ทัศนคติ ความเข้าใจและภาษาที่พระองค์ตรัสมีลักษณะจำเพาะของชาวนาซาเร็ธ พระองค์ทรงอ้างพระคัมภีร์บ่อยๆ พระองค์ทรงสอดแทรกชื่อของบุคคลที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รักใคร่ของชาวอิสราเอล อาทิ อับราฮัม โมเสส ดาวิด ซาโลมอน อิสยาห์ ฯลฯ เข้าไปในคำสั่งสอนของพระองค์โดยตลอด
พระองค์ทรงเรียนรู้ภาษาพื้นเมืองของบรรดาอาจารย์สอนศาสนา และทรงใช้ในการโต้แย้งกับพวกเขา พระองค์ทรงทำให้ธรรมาจารย์และฟาริสีถึงกับพูดไม่ออก เมื่อมีการตีความเกี่ยวกับบทสดุดีที่ 110 (เทียบ มก 12:35-37; มธ 22:44-46)
ลักษณะวรรณกรรมเซมีติก
คำสอนของพระเยซูเจ้าเป็นรูปแบบวรรณกรรม เซมีติก (ภาษาที่พระเยซูเจ้าทรงใช้พูด) ประโยคที่พระองค์ทรงเป็นไปตามครรลองขอ งโครงสร้างแบบแนวขนานเราจะดูแค่บางตัวอย่าง
แนวขนานแบบธรรมดา "ศิษย์ยอมไม่อยู่เหนืออาจารย์และผู้รับใช้ย่อมไม่อยู่เหนือนาย" (มธ 10:24) "ถ้วยที่เราจะดื่มนั้น ท่านจะได้ดื่ม และการล้างที่เราจะรับนั้นท่านก็จะได้รับ (มก 10:39)
แนวขนานแบบขัดแย้ง
"ต้นไม้พันธุ์ดีย่อมเกิดผลดี ต้นไม้พันธุ์ไม่ดีย่อมเกิดผลไม่ดี ต้นไม้พันธุ์ดีจะเกิดผลไม่ดีมิได้ และต้นไม้พันธุ์ไม่ดีก็ไม่อาจเกิดผลดีได้" (มธ 7:17-18)
แนวขนานแบบเป็นท่อน ๆ
"ผู้ใดฟังถ้อยคำเหล่านี้ของเราและปฏิบัติตามก็เปรียบเหมือนคนมีปัญญาที่สร้างบ้านไว้บนหิน ฝนจะตก น้ำจะไหลเชี่ยว ลมจะพัดโหมเข้าใส่บ้านหลังนั้น บ้านก็ไม่พัง เพราะมีรากฐานอยู่บนหิน ผู้ใดที่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ของเราและไม่ปฏิบัติตามก็เปรียบเสมือนคนโง่เขบาที่สร้างบ้านหลังนั้นมันก็พังทลายลงและเสียหายมาก" (มธ 7:24-27)
หัวใจ
หัวใจของพระเยซูเจ้าก็เป็นหัวใจยิว พระองค์ทรงรักแผ่นดินและประชากรของพระองค์มาก และให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก พระองค์ทรงสำนึกว่าพระองค์ทรงถูกส่งมาเพื่อแผ่นดินและประชากรของพระองค์ "เราถูกส่งมาเพื่อแกะที่พลัดหลงของวงศ์วานอิสราเ อลเท่านั้น" (มธ 15:24) พระองค์ทรงส่งสาวกไปประกาศพระอาณาจักรของพระเจ้าให้แก่แผ่นดินและประชากรของพระองค์
โดยทรงกำชับว่า "อย่าเดินตามทางของคนต่างชาติ อย่าเข้าไปในเมืองของชาวสะมาเรีย แต่จงไปหาแกะพลัดฝูงของวงศ์วานอิสราเอลก่อน" (มธ 10:5-6) เราได้เห็นว่า ความคิดถึงอนาคตของเมืองกษัตริย์ดาวิดทำให้พระองค์ทรงพระกันแสง (เทียบ ลก 19:41-42)
ความเป็นคนครบครัน
พระเยซูเจ้าทรงเป็นชาวอิสราเอลเคร่งครัดและทรงถือขนบธรรมเนียมทุกอย่างของชาติ ทุกวันสับบาโตพระองค์ทรงไปที่ศาลา ธรรมเฉกเช่นคนอื่น ทรงฉลองปัสกาทุกปีตามจารีตที่กำหนดไว้ ทรงจ่ายภาษีบำรุงพระวิหารเหมือนทุกคน "ผู้เก็บภาษีบำรุงพระวิหาร เข้ามาหาเปโตรถามว่า อาจารย์ของท่านไม่เสียเงินบำรุงพระวิหารหรือ ? เปโตรตอบว่า เสียซิ (มธ 17:24-25)
บางครั้ง มีบางคนถือว่าพระเยซูเจ้าทรงอยู่ในกลุ่มผู้ปฏิวัติการเมืองหรือผู้ก่อความไม่สงบในสังคม แต่ในความเป็นจริงแล้ว พร ะองค์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เราสามารถบอกได้ว่าพระองค์ทรงเป็น "คนครบครัน" คนหนึ่ง
พระองค์ทรงถือตามกฎเกณฑ์ทุกอย่าง แม้กระทั่งเรื่องการที่ต้องไปรายงานให้พระสงฆ์ทราบว่าได้หายจากโรคเรื้อนแล้ว "จงไปแสดงตนแก่บรรดาสมณะเถิด" (ลก 17:14) นอกนั้น พระองค์ไม่ทรงรับทำหน้าที่แทนบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งมอบหมายให้ดูแลความเ ป็นธรรมอย่างเป็นทางการ "ประชาชนคนหนึ่งทูลพระเยซูเจ้าว่า พระอาจารย์โปรดบอกพี่ชายข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกให้ข้าพเจ้าเถิด พระองค์ตรัสกับเขาว่า มนุษย์เอ๋ย ใครตั้งเราเป็นผู้พิพากษาหรือเป็นผู้แบ่งมรดกของท่าน (ลก 12:13-14)
พระองค์ทรงเป็นคนครบครันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย พระองค์ทรงหลีกเลี่ยงการทักท้วงในการที่พวกโรมันมาอยู่ในแผ่นดินยิ ว นอกนั้นพระองค์ทรงยอมรับการที่ชาวยิวต้องจ่ายส่วยตามข้อกำหนดแก่ผู้ยึดครองประเทศด้วย (เทียบ มก 12:13-17)
ปัญหาด้านเศรษฐกิจ
พระเยซูเจ้าไม่ได้มองว่าเงินเป็นสิ่งชั่วร้าย พระองค์ทรงเคารพบทบาทของเงินและได้ทรงจัดไว้สำหรับกิจกรรมที่ทรงกระทำ กลุ่มสาวกมีคนหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งให้รับผิดชอบด้านค่าใช้จ่ายของกลุ่ม (เทียบ ยน 12:6; 13:29) นอกนั้นยังมีหลายคนที่ช่วยเหลือในด้านความเป็นอยู่ของกลุ่มด้วย "อัครสาวกสิบสองคนอยู่กับพระองค์ รวมทั้งสตรีบางคนที่พระองค์ทรงรักษาให้พันจากปีศาจร้าย
และหายจากโรคภัยเช่น มารีย์ ที่เรียกว่าชาวมักดาลา ซึ่งปีศาจเจ็ดตนได้ออกไปจากนาง โยอันนา ภรรยาของคูซา ข้าราชบริพ ารของกษัตริย์เฮโรด นางสุสันนา และคนอื่นอีกหลายคน หญิงเหล่านี้สละทรัพย์ของตนมาช่วยเหลือพระองค์และบรรดาอัครสาวก" (ลก 8:1-3)
การตอบแทนในสวรรค์
พระเยซูเจ้าทรงป็นชาวยิวที่เชื่อในชีวิตจิตและความสัมพันธ์กับพระผู้สร้าง ผู้ทรงตอบแทนทุกคนด้วยความสัมพันธ์กับพระผู้สร้าง ผู้จะทรงตอบแทนทุกคนด้วยความยุติธรรม
พระองค์ไม่มองข้ามบำเหน็จที่ได้จากกิจการดี "บำเหน็จรางวัลของท่านนั้นยิ่งใหญ่นักในสวรรค์" (ลก6:23;มธ 5;12) พระองค์ไม่ทรงเห็นด้วยกับความคิดเห็นของนักคิดบางคนที่ถือว่า เมื่อทำดีแล้วไม่ควรจะคิดถึงผลตอบแทนเพื่อให้ความดีนั้นดีแท้ พระองค์ทรงยืนยันว่า "พระบิดาของท่านผุ้ทรงหยั่งรู้ทุกสิ่งจะประทานบำเหน็จให้ท่าน" (มธ 6:4,6,17)

ลักษณะภายนอก
"คำสอนใหม่เต็มด้วยอำนาจ"
พระเยซูเจ้าทรงเข้าอยู่ในสังคมและชีวิตของชาวปาเลสไตน์ ได้อย่างครบครัน พระองค์ทรงเป็นชาวยิวที่ทรงรู้ดีในวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของประชากรของพระองค์ พระองค์ทรงเป็น "อาจารย์" ที่ตรัส ที่ถกถียงที่รู้ และที่อ้างพระคัมภีร์เหมือนอาจารย์แห่งอิสราเอลทั้งหลาย (เทียบ ยน 3:10)
ทว่า การประทับอยู่ ท่าที และคำสอนของพระองค์นั้นนำมาซึ่งความใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน ทหารยามของพระวิหารที่ได้รับคำสั่งให้มาจับกุมพระองค์ต่างพูดด้วยความพิศวงว่า "ไม่มีคนใดที่พูดจาเหมือนกับชายคนนี้" (ยน 7:46)
นับตั้งแต่เมื่อทรงเทศน์สอน ประชาชนต่างก็รู้แก่ใจว่าพวกเขากำลังรับฟังสิ่งที่ไม่คาดคิด ไม่เคยได้ยินมาก่อนและรู้สึกปร ะทับใจมาก บางคนถึงขนาดรู้สึกเกรงกลัว อย่างเช่นที่เมืองคาเปอรนาอุม "ทุกคนต่างประหลาดใจ จึงถามกันว่า นี่มันเรื่องอะไร เป็นคำสอนแบบใหม่ที่มีอำนาจเขาสั่งแม้กระทั่งปีศาจและมันก็เชื่อฟัง" (มก 1:27)
ฤทธิ์อำนาจของพระองค์ในการรักษาโรคก่อให้เกิดความทึ่งแกมพิศวงในหมู่ประชาชน แต่สิ่งที่เราอยากให้ความสนใจคือความประทับใจและพลังที่ประชาชนเห็นในประกาศกหนุ่มจากนาซาเร็ธซึ่งไม่ซ้ำแบบใคร แตกต่างจากที่พวกเขาได้พบเห็นในบ รรดาคัมภีร์ราจารย์โดยสิ้นเชิง
บรรดาคัมภีร์ราจารย์ได้แต่เพียงวิเคราะห์พระคัมภีร์และพยายามตีความเพื่อสอนประชาชน แต่พระเยซูเจ้าทรงสัมผัสและเป็นหนึ่งกับความจริงที่ทรงประกาศสอน ดังที่พระองค์ทรงยืนยันในศาลาธรรมเมืองนาซาเร็ธ "ในวันนี้ข้อความจากพระคัมภีร์ที่ท่านได้ยินกับหูอยู่นี้เป็นความจริงแล้ว" (ลก 4:21)
สวนกระแส
พระเยซูเจ้าทรงทำให้มรดกแห่งความจริงที่อิสราเอลได้รับส่งทอดมาและคอยดูแลรักษาไว้นั้น มีคุณค่าอีกแบบพระองค์ทรงแพร่หลายสารที่ไม่เคยได้ยินกันมาก่อน ซึ่งบางอย่างไปขัดกับความเชื่อถือที่ส่งทอดกันมาและก่อให้เกิดวิกฤติในสิ่งที่ไม่มีใครกล้าสงสัยมาก่อน
แม้จะทรงมีความสัตย์ซื่อและเชื่อถือในคำสอนของศาลาธรรมที่ได้รับการเผยแสดงผ่านทางอับราฮัม โมเสส ดาวิด ประกา ศก ฯลฯ แต่กระนั้นก็ดี ในหลายอย่างพระองค์ไม่ทรงเห็นด้วย หรือจะพูดอีกนัยหนึ่ง ทรงสวนกระแส ซึ่งก่อให้เกิดปฏิกิริยาจากเจ้าหน้าที่บ้านเมืองและศาสนาไม่น้อย
พระองค์ไม่ทรงถือเรื่องอาหารสะอาดและอาหารไม่สะอาดตามการกำหนดของกฎ พระองค์ทรงถือว่าในแผนการของพระผู้สร้าง สัตว์ทุกชนิดสามารถใช้เป็นอาหารได้
ในพระวรสาร เราจะเห็นปฏิกิริยาของผู้มีหน้าที่ถือกฎหมายต่อท่าทีของพระเยซูเจ้า "พระเยซูเจ้าทรงเรียกประชาชนเข้าม า ตรัสว่า จงฟังและเข้าใจเถิด สิ่งที่เข้าไปทางปากไม่ทำให้มนุษย์มีมลทิน แต่สิ่งที่ออกมาจากปากต่างหากทำให้มนุษย์มีมลทิน บรรดาศิษย์เข้ามาทูลพระองค์ ว่า พระองค์ทรงทาบหรือไม่ว่าพวกฟารีสีไม่พอใจเมื่อได้ยินสิ่งที่พระองค์ตรัส" (มธ 15:10-12)
แม้แต่มีคนไม่พอใจในเรื่องนี้ แต่พระองค์ก็ไม่ทรงโอนอ่อนตามหรือรอมชอมด้วย เมื่ออยู่ในบ้านตามลำพังกับศิษย์แล้ว พ ระองค์ก็ทรงอธิบายว่า "สิ่งต่าง ๆจากภายนอกที่เข้าไปในมนุษย์นั้นทำให้เขาเป็นมลทินไม่ได้ เพราะมันไม่ได้เข้าไปในใจ แต่ลงไปในท้อง แล้วออกไปจากร่างกายดังนี้ ทรงประกาศว่า อาหารทุกชนิดไม่เป็นมลทิน พระองค์ยังตรัสอีกว่า
สิ่งที่ออกจากภายในมนุษย์นั้นแหละทำให้เขามีมลทิน จากภายในคือจากใจมนุษย์นั้นเป็นที่มาของความคิดชั่วร้าย การปร ะพฤติผิดทางเพศ การลักขโมย การฆ่าคน การมีชู้ ความโลภ การทำร้าย การฉ้อโกง การสำส่อน ความอิจฉา การใส่ร้าย ความหยิ่งยโส ความโง่เขลา สิ่งชั่วร้ายทั้งหมดนี้ออกมาจากภายใน และทำให้มนุษย์มีมลทิน" (มก 7:18-23)
ความยากจนเป็นความโชคดี
พระเยซูเจ้าทรงสวนกระแสเมื่อทรงประกาศว่า ความร่ำรวยไม่ใช่โชค แต่เป็นความเสี่ยง คนที่มีจิตใจยากจนถือว่าเป็นค นมีบุญ (เทียบ มธ 5:3; ลก 6:20-25) คำสอนของพระองค์สร้างความประหลาดใจให้แก่สาวกมาก "พระเยซูเจ้าตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนมั่งมีจะเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์ได้ยากเราบอกท่านอีกว่า อูฐจะลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์
เมื่อบรรดาศิษย์ได้ยินเช่นนั้นต่างรู้สึกประหลาดใจมาก จึงทูลถามว่า แล้วดังนี้ใครเล่าจะรอดพันได้ พระเยซูเจ้าทอดพระเ นตรบรรดาศิษย์ แล้วตรัสว่า สำหรับมนุษย์เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้า ทุกอย่างเป็นไปได้"(มธ 19:23-26)
ประณามการหย่าร้าง
มีการยอมรับการหย่าร้างในสังคมกรีก โรมัน และในสังคมโบราณหลายแห่ง แม้ในสังคมอิสราเอลก็มีการปฏิบัติเหมือนกัน ส่วนเหตุผลเพื่อการหย่าร้างนั้น มีความคิดเห็นหลากหลายในกลุ่มอาจารย์สอนศาสนา
แม้จะมีการอนุญาตโดยกฎของโมเสส แต่พระเยซูเจ้าทรงประกาศอย่างชัดเจนว่า "ผู้ใดหย่าร้างภรรยาและแต่งงานกับอีกคนหนึ่ง ก็ทำผิดประเวณีต่อภรรยาคนเดิม และถ้าหญิงคนหนึ่งหย่ากับสามี ไปแต่งงานกับอีกคนหนึ่ง ก็ทำผิดประเวณีเช่นเดียวกัน" (มก 10:11-12) และเพื่อยืนยันชัดเจนว่าไม่มีใครสามารถฝ่าฝืนกฎข้อนี้ได้ แม้เพื่อความดีของฝ่ายที่ถูกทอดทิ้งไปและไม่ต้องการจะหย่า พระองค์ทรงเสริมว่า "ผู้ใดที่แต่งกับหญิงที่หย่าร้าง ก็ล่วงประเวณีด้วย" (มธ 5:32)
ในเรื่องนี้ พระองค์ทรงแสดงให้เห็นชัดเจนว่าพระองค์สวนกระแส พวกศิษย์ถึงกับถามพระองค์เชิงประชดประชันว่า "ถ้าสภาพของสามีกับภรรยาเป็นเช่นนี้ ไม่แต่งงานเลยจะดีกว่า" (มธ 19:10)
ข้อเสนอให้ถือพรหมจารรย์เพื่อพระอาณาจักรสวรรค์
ถึงแม้สาวกจะมีท่าทีประชดประชันเกี่ยวกับการแต่งงาน พระเยซูเจ้าก็ทรงเสนอความเป็นไปได้ของการถือความบริสุทธิ์ค รบครัน ซึ่งตรงข้ามกับความคิดเห็นของชาวยิวและชนชาติอื่น ๆ สมัยนั้น "พระองค์ตรัสตอบสาวกว่าไม่ทุกคนเข้าใจคำสอนนี้ คนที่เข้าใจคือคนที่พระเจ้าประทานให้ เพราะว่าบางคนเป็นขันทีตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา บางคนถูกมนุษย์ทำให้เป็นขันที
และบางคนทำตนเป็นขันทีเพราะเห็นแก่อาณาจักรสวรรค์ ผู้ที่เข้าใจได้ ก็จงเข้าใจเถิด" (มธ 19:10-12) ไม่มีใครในชน ชาติอิสราเอลเคยได้ยินความเห็นที่ขัดแย้งเช่นนี้มาก่อน เป็นความเห็นที่ท้าทายและก่อให้เกิดปฏิกิริยากันทั่วหน้า
ที่มาของความไม่เหมือนใคร
พระเยซูเจ้าได้รับความสว่างและพลังมาจากไหนจึงทำให้พระองค์ทรงมั่นใจและกล้าหาญในพระวาจาและการกระทำของพระองค์อย่างไม่เหมือนใครเช่นนี้มีอะไรเป็นแหล่งที่บันดาลความคิด การตัดสินใจและพฤติกรรมไม่ธรรมดาของพระอาจารย์ผู้นี้ อะไรเป็นที่มาของการแสดงออกและการกระทำของพระองค์ในการสั่งสอนความจริงด้วยความสัตย์ซื่อต่อความเชื่อดั้งเดิมแต่ก็ทำให้เป็นความใหม่และสร้างความทึ่งให้แก่ทุกคนได้
การค้นหาแง่จิตวิทยาของพระเยซูเจ้าจะทำให้เราเข้าถึงแหล่งที่มาของความลับนี้ การค้นคว้าดังกล่าวนี้เรากระทำไปภายใต้การชี้นำของสิ่งที่มีเขียนในพระวรสาร สิ่งแรกที่เราเห็นได้อย่างชัดเจนคือ พระวรสารบอกเราว่า สิ่งที่เป็นหัวใจและชีวิตภายในของพระเยซูเจ้าคือความสำนึกถึงพระบิดาเจ้า
ความเป็นบิดาของพระเจ้า
ความสำนึกว่าพระเจ้าทรงเป็นพระบิดา เป็นท่าทีฝ่ายจิตของชาวยิว ประกาศกโฮเชยาได้บรรยายถึงความรักและความเอ าใจใส่เยี่ยงบิดาของพระเจ้าต่อชนชาติอิสราเอลด้วยภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจมาก
"เมื่ออิสราเอลยังหนุ่มอยู่ เราก็ได้รักเขา เราได้เรียกบุตรของเราจากอียิปต์ ที่เอฟราอิม เราสอนเขาให้เดินจับมือเขาไว้ เราผูกพันกับเขาด้วยสายสัมพันธ์แห่งความใจดีด้วยสายโยงแห่งความรัก สำหรับพวกเขา เราเป็นเหมือนคนที่อุ้มเด็กน้อยไว้แนบแก้ม เราก้มลงหาเขาเพื่อให้การเลี้ยงดู
เทียบ (ฮชย 11:1-4)
ความเป็นบิดาของพระเจ้าอยู่ในความสัมพันธ์กับประชากรที่พระองค์ทรงเลือกสรร "เราคือบิดาสำหรับชนชาติอิสราเอล" ( ยรม 31:9) บ่อยครั้งที่เราพบในบันทึกของประกาศกว่าพระเจ้าทรงรำพึงรำพัน "ถ้าเราเป็นบิดาเกียรติที่เราพึงได้รับอยู่ที่ไหน" (มคา 1:6) "บุตรพระเจ้า" เป็นฐานันดรศักดิ์ซึ่งได้มาจากความรักของพระเจ้า "พระองค์ทรงเรียกขนานว่า พระองค์ทรงเป็นบิดา พระเจ้าของข้าพเจ้าและศิลาแห่งความรอดของข้าพเจ้า" (สดด 89:27)
พระเจ้าแห่งอิสราเอลยังได้ชื่อว่าเป็น "บิดาของเด็กกำพร้าและผู้ปกป้องหญิงม่าย" (สดด 88:6) และ "ดังบิดาที่มีความเม ตตาต่อบุตร พระเจ้าทรงเมตตาทุกคนที่ยำเกรงพระองค์" (สดด 103:13) เช่นนี้ผู้ชอบธรรมทุกคนสามารถอวดอ้างได้ว่า "มีพระเจ้าเป็นพระบิดา" (ปชญ 2:6)
ความสำนึกถึงพระบิดาในดวงวิญญาณของพระคริสตเจ้า
ไม่มีใครในอิสราเอลที่มีประสบการณ์แห่งความเป็นบิดาของพระเจ้าได้แจ่มชัด น่าประทับใจ และสนิทแน่นเหมือนกับพร ะเยซูเจ้า ความทรงจำที่เร่าร้อนและเต็มด้วยความรักต่อพระบิดาแทรกซึมเข้าไปในคำพูด การกระทำและแต่ละช่วงเวลาแห่งชีวิตของพระองค์ พระวรสารแต่ละหน้าบ่งบอกความจริงนี้ได้ดี
"พ่อแม่ไม่รู้หรือว่าลูกต้องอยู่ในบ้านของพระบิดาของลูก ? (ลก 2:49) นี่คือคำพูดแรกของพระเยซูเจ้าที่มีการบันทึกไว้ และคำพูดสุดท้ายคือ "พระบิดาเจ้าข้า ข้าพเจ้ามอบจิตของข้าพเจ้าไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์" (ลก 23:46) เราอาจพูดได้ว่า ระห ว่างสองคำพูดนี้ คำพูดทุกคำของพระองค์มีบ่งบอกถึงตัวพระบิดาและแผนการแห่งความรอดของพระองค์
เพื่อจะได้อยู่กับพระบิดาเจ้าอย่างเต็มที่ พระเยซูเจ้าทรงเลือกช่วงเวลาแห่งความเงียบและการอยู่ตามลำพังในแต่ละวันเพื่อการนี้ พระองค์ทรงภาวนาเมื่อรับพิธีล้างที่แม่น้ำจอร์แดน (เทียบ ลก 3:21) ทรงภาวนาก่อนที่รักษาคนเจ็บคนป่วยที่ถูกนำมาให้ พระองค์รักษา (เทียบ มก 7:34;9:29; ยน 11:41; มธ 14:19) ทรงภาวนาตลอดทั้งคืนก่อนจะทรงเลือกสาวก (เทียบ ลก 6:12-15) ทรงภาวนายืดยาวเมื่อจบการรับประทานอาหารค่ำครั้งสุดท้าย (เทียบ ยน 17:1-26) ทรงภาวนาเพื่อเตรียมตัวเผชิญกับความทรมานอันโหดร้าย (เทียบ มธ 26:36-42; มก 14:32-39; ลก 22:39-46)
คำภาวนาของพระเยซูเจ้า
พระเยซูเจ้าตรัสอะไรกับพระบิดาเจ้าบ้าง ความรู้สึกหลักๆ ที่ทำให้การสวดภาวนาของพระองค์เป็นมาตรฐานของการภาว นาของเราคือ การนมัสการและการสรรเสริญ (เทียบ มธ 11:25) การโมทนาคุณ (เทียบ ยน 11:41) การวอนขอเพื่อพระสิริมงคลของพระเจ้า (เทียบ ยน 12:28:"ข้าแต่พระบิดา ขอให้พระนามของพระองค์จงเป็นที่สักการะ") การวอนขอสำหรับเพื่อน (ยน17:11: "โปรดเฝ้ารักษาบรรดาผู้ที่ทรงมอบให้ข้าพเจ้าไว้ในพระนามของพระองค์")
ภาวนาเพื่อศัตรู (เทียบ ลก23:34 : "พระบิดาเจ้าข้าโปรดอภัยความผิดแก่เขาเถิด เพราะเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร") มีสิ่งเ ดียวที่พระเยซูเจ้าไม่ต้องมีในการภาวนาคือการเป็นทุกข์สำหรับคามผิดที่ได้ทำ และความหวั่นเกรงและหวาดกลัวที่เรารู้สึกเมืออยู่ต่อหน้า "พระผู้ศักดิ์สิทธิ์"
ความสันโดษ
เราเข้าใจได้ว่า ทำไมพระเยซูเจ้าจึงทรงมีความสงบต่อหน้าความคิดเห็นรุนแรงและพฤติกรรมก้าวร้าว ความเป็นหนึ่งเดี ยวกับพระบิดาฉันลูกให้ความสว่างแก่พระองค์มากกว่าเหตุผลประสามนุษย์ และให้พลังแก่พระองค์ ในการรักษาที่ทีแจ่มใส ทั้งในเวลาที่ทรงอยู่ท่ามกลางประชาชน หรือเมื่อทรงอยู่ตามลำพัง
พระวรสารพูดถึงการที่พระเยซูเจ้าทรงปลีกคัวไปในที่เปลี่ยว โดยเฉพาะ เมื่อไม่ทรงต้องการให้ใครสร้างเงื่อนไขให้แก่พระองค์ "พระองค์เสด็จไปบนภูเขาตามลำพัง" (ยน6:15) นอกนั้น ความสันโดษของพระองค์ไม่ใช่ความเปล่าเปลี่ยว "เราไม่อยู่คนเ ดียว เพราะพระบิดาทรงอยู่กับเรา" (ยน16:32;8:16,29 )
"ใช่ พระบิดาเจ้า"
สิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงสนใจคือการเป็นหนึ่งเดียวกับพระบิดาเจ้า และการคล้อยตามพระประสงค์ของพระบิดาพระองค์ทรงยืนยันแข็งขันว่า "อาหารของเราคือการทำตามพระประสงค์ของพระผู้ทรงส่งเรา และประกอบภารกิจของพระองค์ให้สำเร็จลุล่วงไป" (ยน 4:34 )
การทำตามพระประสงค์ของพระบิดาไม่ใช่สิ่งที่ง่ายสำหรับพระเยซูเจ้าเสมอไป ดังที่เราเห็นได้ในการเข้าตรีทูตของพระองค์ในสวนเกทเสมนี "พระบิดาเจ้าข้า ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ถ้วยนี้พันข้าพเจ้าไปเถิด ถ้าเป็นไปไม่ได้ขออย่าให้เป็นไปตามใจข้าพเจ้า แต่ให้เป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์เถิด" (มธ 26:39)
ผู้เขียนจดหมายถึงชาวฮีบรูได้กล่าวถึงแง่นี้ไว้ได้อย่างดี ซึ่งทำให้เราแปลกใจแต่ก็พอเข้าใจได้ "พระองค์ทรงอธิษฐาน ทูล ขอ คร่ำครวญ และร่ำไห้ต่อพระเจ้าผู้ทรงช่วยพระองค์ให้พันความตายได้ พระเจ้าทรงสดับฟังเพราะความเคารพยำเกรงของพระเยซูเจ้า ถึงแม่ว่าพระเยซูเจ้า ทรงเป็นพระบุตร ก็ยังทรงเรียนรู้ที่จะนอบน้อมเชื่อฟังโดยการรับทรมาน" (ฮบ 5:7-8)
"ใช่ พระบิดาเจ้า" (มธ 11:26) เป็นคำสั้น ๆ ที่พระเยซูเจ้าทรงกล่าว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงชีวิตภายในของพระองค์และเป็น ที่มาของทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสและกระทำ นักบุญเปาโลได้มีความคิดเดียวกันเมื่อเขียนว่า "พระเยซูคริสตเจ้า...ไม่ตรัส ใช่ และ ไม่ ทว่านพระองค์มีแต่ ใช่ อย่างเดียว (2 คร 1:19)
พระผู้สร้างผู้ทรงรัก
การถวายพระนามพระเจ้า เป็น "พระบิดา" เป็นสิงที่ชาวอิสราเอลทำด้วยความชัดเจนและต่อเนื่อง โดยคำนึงถึงลักษณะทุกอย่างที่คำนี้บ่งบอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของความรักที่พระผู้สร้างทรงมีต่อมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างด้วยพระหัตถ์ พระบิดาทรงรักพวกท่าน" (ยน 16:27) เป็นความจริงที่ซื่อ ๆ แต่วิเศษสุดซึ่งพระเยซูเจ้าได้ทรงมอบให้สาวกเป็นมรดก
พระเจ้าของพระเยซูคือพระเจ้าที่ทรงรักและเอาใจใส่ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างขึ้น แม้กระทั่งนกกระจอกที่บินในท้องฟ้าและดอกไม้ในทุ่งหญ้า (เทียบ มธ 6:26-30) สาอะไรกับลูกของอาดับที่พระองค์ทรงรักและให้การดูแลเอาใจใส่อย่างที่สุด โดยไม่คำนึงถึงพฤติกรรมของพวกเขา "พระองค์โปรดให้ดวงอาทิตย์ของพระองค์ขึ้นเหนือคนดีและคนชั่ว โปรดให้ฝนตกเหนือคนชอบธรรมและคนอธรรม" (มธ 5:45)
นักบุญยอห์นเขียนในจดหมายฉบับที่หนึ่ง ประโยคสั้น ๆ ว่า "พระเจ้าคือความรัก" (1ยน 4:8) แต่ก็สามารถสรุปความคิดของพระอาจารย์เดี่ยวกับพระเจ้าได้ดียิ่ง
การตอบรับความรัก
ลูกน่าจะเหมือนพ่อ สิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับพระบิดาต้องกลับกลายเป็นชีวิตของเรา "จงเป็นคนดีอย่างสมบูรณ์ดังที่พระบิดาเจ้า สวรรค์ของท่านทรงความดีอย่างสมบูรณ์เถิด" (มธ 5:48) แน่นอนว่าเราคงจะบรรลุเป้าหมายนี้ไม่ได้ แต่ก็เป็นการเชื้อเชิญให้เราทำตัวเราให้เหมือนพระบิดาในความรักต่อผู้อื่น หรือจะพูดอีกนัยหนึ่ง การกระทำของเราต้องได้รับแรงบันดาลใจจากความรัก นั่นเอง
พระเยซูเจ้าทรงสอนว่า "จงเป็นผู้เมตตากรุณาดังที่พระบิดาของท่านทรงพระเมตตากรุณาเถิด" (ลก 6:36) แล้วทรงเสริ มอีกว่า "นี่คือบทบัญญัติของเรา ให้ท่านทั้งหลายรักกันและกัน เหมือนดังที่เรารักท่าน" (ยน 15:12)
ความรักต้องตอบด้วยความรัก ความรักที่พระบิดาเจ้าทรงมีต่อลูก ๆ เรียกร้องให้ลูก ๆ รักกันและกันเพื่อเห็นแก่พระองค์ นี่คือแก่นของศาสนา จึงไม่ต้องแปลกใจที่พระเยซูเจ้าทรงสรุปพระบัญญัติของอิสราเอลลงมาเหลือแค่พระบัญญัติแห่งความรัก " มีคนหนึ่งเป็นบัณฑิตทางกฎหมายได้ทูลถามเพื่อจะจับผิดพระองค์ว่า พระอาจารย์ บทบัญญัติข้อใดเป็นเอกในธรรมบัญญัติ พระเยซูตรัสตอบว่า
ท่านจะต้องรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดสติปัญญาของท่าน นี่คือบทบัญญัติเอกและเป็นบทบัญญัติแรก บทบัญญัติประการที่สองก็เช่นเดียวกัน คือท่านต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ธรรมบัญญัติและคำสอนขอ งบรรดาประกาศกก็ขึ้นอยู่กับบทบัญญัติสองประการนี้" (มธ 22:35-40)
ศาสนาประจำชาติ
พระเยซูเจ้าทรงสวนกระแสทัศนคติของเพื่อนร่วมชาติของพระองค์ที่เอาแต่เน้นความรักชาติเป็นใหญ่ ครั้งหนึ่ง ที่ศาลาธรรมเมืองนาซาเร็ธ พระองค์ทรงยกประเด็นให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้เลอเลิศไปกว่าชาติอื่น ในแผนการของพระเจ้าโดยยกตัวอย่า งเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ให้เห็น "ในสมัยประกาศกเอลียาห์ เมื่อฝนไม่ตกเป็นเวลาสามปีหกเดือนและเกิดความอดอยากครั้งใหญ่ทั่วแผ่นดิน มีหญิงม่ายหลายคนอิสราเอล แต่พระเจ้ามิได้ทรงส่งประกาศกเอลียาห์ไปหาหญิงม่ายเหล่านี้ นอกจากหญิงที่เมืองศาเรฟัท
ในเขตเมืองไซดอน ในสมัยประกาศกเอลีชา มีคนโรคเรื้อนหลายคนในอิสราเอล แต่ไม่มีใครได้รับการรักษาให้หายจากโ รค นอกจากนาอามานชาวซีเรียเท่านั้น เมือคนที่อยู่ในศาลาธรรมได้ยินเช่นนี้ ทุกคนโกรธเคืองยิ่งนัก จึงลุกขึ้นขับไล่พระองค์ออกไปจากเมือง นำไปที่หน้าผาของเนินที่เมืองตั้งอยู่ ตั้งใจจะผลักพระองค์ลงไปแต่พระองค์ทรงดำเนินฝ่ากลุ่มคนเหล่านั้น แล้วเสด็จจากไป" (ลก 4:25-28)
สารของพระคริสตเจ้าในประวัติศาสตร์แห่งความเลื่อมใสในศาสนา
ไม่เคยมีใครที่ยืนยันถึงความเป็นสากลแห่งการเป็นบิดาของพระเจ้าได้เข้มข้นและหนักแน่นไปกว่าพระเยซูเจ้า พระองค์ ทรงเตือนผู้ที่ฟังพระองค์ให้สำนึกใน "พระบิดาของเรา" "พระบิดาของท่านที่ประทับอยู่ในสวรรค์" "พระบิดาเจ้าสวรรค์ของพวกท่าน" "พระบิดาของพวกท่านที่ทรงเห็นที่เร้นลับ" อันเป็นความจริงสูงส่งที่อยู่ในแก่นของสิ่งที่พระองค์สอน ก่อนพระองค์ ไม่มีใครเคยพูดอย่างชัดเจนว่า
ความรักเป็นดังจิตวิญญาณ เป็นความหมาย เป็นสุดยอดแห่งความสัมพันธ์กับพระเจ้า และเป็นท่าทีฝ่ายจิตที่สำคัญซึ่งจะต้องควบคุมการดำเนินชีวิตร่วมกันของมนุษย์
ก่อนพระองค์ ไม่มีใครตีความด้านมนุษย์วิทยา โดยให้เน้นความสำคัญอันดับแรกแก่ "ดวงใจ" กล่าวคือ ชีวิตภายในที่ต้องมาก่อนท่าทีภายนอก ทั้งหมดนี้บอกให้เรารู้ว่าศาสนาคริสต์อยู่ในแก่นของประวัติศาสตร์แห่งความเลื่อมใสศรัทธา เป็นสิ่งน่าทึ่งและเป็นการปฏิวัติแห่งทัศนคติอย่างแท้จริง
กระนั้นก็ดี เรายังเข้าไม่ถึงเหตุผลแห่งการไม่เหมือนใครของประกาศกแห่งนาซาเร็ธผู้นี้ ตลอดจนแก่นแห่งชีวิตภายในขอ งพระองค์ และที่มาแห่งเอกลักษณ์แท้ ๆ ของพระองค์ เราเพียงแค่อยู่ชายขอบจิตวิทยาที่ไม่ซ้ำแบบใครของพระองค์ เรายังไม่ได้รับกุญแจที่เปิดเข้าไปถึงบุคลิกภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ซึ่งตลอดสองพันปีที่ผ่านมามีอิทธิพลเหนือชีวิตจิตของมนุษยชาติ
พระบิดาของข้าพเจ้า
สิ่งที่ทำให้พระเยซูแห่งนาซาเร็ธทรงแตกต่างจากทุกคนคือความตระหนักใจในความสัมพันธ์กับพระเจ้าแห่งอิสราเอลในความสัมพันธ์กับพระเจ้าแห่งอิสราเอลในความหมายแห่งความเป็นจิรงและเฉพาะเจาะจงแค่พระองค์ผู้เดียว การที่พระองค์ถือว่า พระผู้สร้างสวรรค์และแผ่นดินเป็น "พระบิดา" ก็เพราะว่าพระองค์ทรงทรงทราบว่าพระองค์คือพระบุตรของพระเจ้า ความเป็นบุตรของพระองค์จึงเฉพาะเจาะจง ไม่มีความสับสน และแท้จริงอย่างที่ไม่มีใครสามารถเป็นได้
พระองค์ตรัสซ้ำบ่อย ๆว่า พระเจ้าทรงเป็น "พระบิดาของข้าพเจ้า" ความรู้สึกทุกอย่าง คำพูดทุกคำ กิจการทุกอย่างของพร ะองค์ ได้รับแรงบันดาลใจและควบคุมโดยความตระหนักใจนี้ ซึ่งก่อให้เกิดความทึ่งในทุกคนที่พบเห็นพระองค์ คนอื่น ๆ เป็น "พี่น้องของพระองค์" เพราะทุกคน "เป็นบุตรของพระเจ้า" บางครั้งพระองค์ก็ทรงเรียกคนอื่นๆ ว่า "น้องคนเล็กของเรา" (เทียบ มธ 25 : 40 ) พระองค์ทรงบอกมารีย์ ชาวมักดาลาว่า "จงไปหาพี่น้องของเรา" (เทียบ ยน 20:17) ทว่า ความเป็นบุตรของคนอื่น ๆ ไม่เหมือนกับที่พระองค์ทรงเป็น พระองค์ทรงเรียกขนานพระเจ้าบ่อยๆ ว่า "พระบิดาของข้าพเจ้า"
โดยเฉพาะเมื่อทรงสอนคนอื่นให้สวดภาวนา "เมื่อพวกท่านสวดภาวนาจงสวดดังนี้ ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย..."(มธ6:9) ในเช้าวันปัสกา เมื่อทรงกลับคืนพระชนมชีพ พระองค์ตรัสกับสาวกอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า "เรากำลังกลับไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของพวกท่าน"(ยน 20:7)
ความไม่เหมือนใคร
ในพระวรสาร มีการพูดถึงการที่พระเยซูเจ้าทรงยืนยันว่าพระเจ้าทรงเป็น "พระบิดาของข้าพเจ้า" และ "พระบิดาของพวก ท่าน" ที่สอดคล้องกันอย่างต่อเนื่องและชัดเจน แม้กระทั่งในแง่ประวัติศาสตร์ก็มีความคล้องจองกันในเรื่องนี้ ทุกคนไม่ว่าผู้ที่เชื่อหรือผุ้ที่ไม่เชื่อ ต่างก็ไม่สงสัยเลยว่า พระเยซูแห่งนาซาเร็ธทรงมีความเชื่อมั่นว่าพระองค์ทรงเป็นบุตรของพระเจ้าแห่งอิสราเอลต่างกับมนุษย์ทุกคน
ไม่มีมนุษย์คนใด ไม่มีอาจารย์คนใด ไม่ว่าจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ไม่มีศาสดาคนใดที่เคยมีความคิดแบบพระยซูเจ้า พระองค์ ทรงถือว่า การเป็นบุตรของพระเจ้าเป็นสิ่งที่พระองค์ผู้เดียวทรงเป็น
ความสัมพันธ์กับพระบิดา
ความสำนึกแห่งการเป็นบุตรของพระเจ้าทำให้พระเยซูเจ้ามีความยิ่งใหญ่และไม่ซ้ำแบบใคร ซึ่งพระองค์แต่เพียงผู้เดียวได้รับจากพระบิดาเจ้า เพราะเหตุนี้ คำเทศน์ของพระองค์จึงเต็มด้วยอำนาจและก่อให้เกิดความแปลกใจแก่ทุกคน พระองค์ทรงพู ดถึงพระเจ้าตลอดเวลา ซึ่งถ้าเป็นคนอื่นที่พูดเช่นนี้คงไม่มีใครรับได้ แต่เมื่อพระองค์ตรัส คนฟังกลับไม่รู้สึกว่าเป็นการอวดอ้างหรือโออวดแต่อย่างใด
ไม่มีใครกล้าจะอ้างว่า "ทุกคนที่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็ยอมรับผู้นั้นเฉพาะพระพักตร์พระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์" (มธ 10:32-33) แล้วนั้น "ผู้ที่รักบิดามารดามากกว่ารักเรา ก็ไม่คู่ควรกับเรา ผู้ที่รักบุตรชายหญิงมากกว่ารักเรา ก็ไม่ควรคู่กับเรา" (มธ 10:37)
เป็นคำพูดที่ยืนยันเกี่ยวกับพระองค์ปราศจากความลังเลใด ๆ เป็นคำพูดที่สะท้อนให้เห็นจิตวิทยาของผู้ที่มีความมั่นใจสิ่งที่ตนเป็น ดังที่นักบุญยอห์นสะท้อนความคิดของพระอาจารย์โดยเขียนว่า "ทรงเป็นพระบุตรแต่พระองค์เดียวของพระบิดา" (ยน 1:14)
บทสรุป
เราได้ค้นหาความเป็นพระเยซูแห่งนาซาเร็ธโดยทางข้อมูลต่างๆ ที่เรามีอยู่ในมือและในรูปแบบการวิเคราะห์ด้านประวัติ ศาสตร์และจิตวิทยา ในบทสรุป เราอยากจะยกประเด็นของสิ่งที่เราค้นหาได้และขีดจำกัดแห่งการค้นคว้าของเรา ความเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้านั้น เราได้จากภาษา ที่ใช้กัน ซึ่งบางครั้งก็ไม่ชัดเจน เป็นรูปแบบซ้ำไปซ้ำมาและกำกวม กระนั้นก็ดี ก็ยังทำให้เราเข้าใจและทำให้เกิดมิตรภาพและความรักกับพระองค์ "ผู้ทรงความสง่างามมากกว่ามนุษย์คนใด" (สดด 45:3)
นอกนั้น จากการวิเคราะห์ที่เราได้มาโดยทางข้อมูลที่เรามี ทำให้ความรู้สึกที่ผิวเผินที่ผิด ๆ ถูก ๆ และที่ยกย่องพระเยซูแ ห่งนาซาเร็ธเป็นเชิงอุดมคติ ตลอดจนการตีความคำสอนของพระองค์แบบสบายๆ ต้องหมดสิ้นไป
การค้นคว้าเกี่ยวกับพระเยซูเจ้ายังคงต้องดำเนินต่อไป ไม่ใช่ด้วยความเพียรพยายามของเราอย่างเดียวแต่ต้องตั้งอยู่บนความสัตย์ซื่อด้านสติปัญญาด้วย ความรู้ที่ได้มาตามแง่มนุษย์ "ทางเนื้อหนังและเลือด" (มธ 16:7) หรือพูดอีกนัยหนึ่ง ความรู้แง่มนุ ษย์ล้วน ๆ ทำให้เราเข้าไม่ถึงพระธรรมล้ำลึกของพระคริสตเจ้า เราต้องได้รับการดลใจจากเบื้องบนและเข้าถึงพระปรีชาญาณของพระเจ้า เพราะ "ไม่มีใครรู้จักพระบุตร เว้นแต่พระบิดา" (มธ 11:27)
แนวทางจากความเชื่อจึงเป็นสิ่งที่จำเป็น อย่างเช่นความเชื่อของนักบุญเปโตร "พระองค์เป็นพระคริสต์ พระบุตรแห่งพระเจ้าผู้ทรงชีวิต" (มธ 16:6) ความเชื่อของนักบุญเปาโล "พระคริสตเจ้าทรงยอมสละพระชนมชีพเพราะบาปของเรา และทรงกลั บคืนพระชนมชีพเพราะบาปของเรา และทรงกลับคืนพระชนมชีพเพื่อให้เราเป็นคนชอบธรรม" (รม 4:25) ความเชื่อที่พระวรสารเล่มที่สี่ได้สรุปคำสอนทั้งหมด "พระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า" (ยน 20:28)
สิ่งที่เราได้ไตร่ตรองและรำพึงด้านเทววิทยา เราได้พิศเพ่งพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ พระเมสสิยาห์ พระผู้กลับคืนพระชนมชี พ พระผู้ไถ่ผู้เดียวของมนุษย์ทุกคนองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจักรวาล พระบุตรองค์เดียวของพระบิดา "พระเจ้าแท้จากพระเจ้าแท้"

ความไม่เหมือนใคร
คัมภีร์พระธรรมใหม่ ได้บันทึกว่า เยซูได้แสดงปาฏิหาริย์หลายครั้ง ในจำนวนนั้นคือ การรักษาคนเป็นโรคเรื้อน การรักษาคนตาบอด คนง่อย หูหนวก หญิงตกโลหิต ฯลฯ การชุบชีวิตคนตาย การทวีขนมปังและปลา การเดินบนน้ำ การทรงทราบล่วงหน้าถึงอนาคตและสิ่งต่างๆ และการกลับคืนพระชนม์ชีพหลังสิ้นพระชนม์ไปครบ 3วัน

ปีคริสตศักราช
อ.กีรติ บุญเจือ
วันคริสต์มาส คือวันที่ 25 ธันวาคม ส่วน คืนคริสต์มาส คือคืนวันที่ 24 ธันวาคม
ไม่มีหลักฐานบันทึกไว้เลยว่าพระเยซูประสูติวันใด เดือนใดและปีใด แม่พระน่าจะจำได้ แต่สาวกมิได้สนใจถามและจดจำ จึงมิได้บันทึกไว้ในพระวรสาร
เราจึงรู้เพียงแต่ว่าทรงเริ่มเทศนาเมื่ออายุได้ 30 ปี และสิ้นพระชนม์เมื่ออายุ 33 ปี
ปีเกิดนั้น คำนวณเอาตามการอยู่ในตำแหน่งของออกัสติส เฮโรดและควีรีเนียส ซึ่งคลาดเคลื่อนไป 4 ปี ถ้านับเคร่งจริงๆ ปี ค.ศ.2001 นี้ ควรเป็นปี ค.ศ. 2005 แล้ว
เพื่อเลี่ยงความสับสน บางคนเสนอให้เปลี่ยนชื่อเรียกเป็นศักราชสากล (ศ.ก.) เช่น ปีนี้เป็นปี ศ.ก.2001 (ภาษาอังกฤษว่า Common Era C.E.2001) มีคนเริ่มใช้แล้วในภาษาอังกฤษ
ส่วน 25 ธันวาคม นั้น เชื่อกันมาว่าเป็นวันฉลองสุริยเทพ ผู้ชนะเสมอ (Sol invictus) ซึ่งเป็นเทพสงครามช่วยให้ชาวโรมันรบชนะเสมอ
แต่นักประวัติศาสตร์พบหลักฐานเก่ากว่านั้นว่า ได้มีการฉลองวันแม่พระรับสาร 25 มีนาคมมาก่อนแล้ว ที่เอาวันที่ 25 มีนาคมก็เพราะเชื่อกันว่าเป็นวันที่พระเจ้าสร้างดวงอาทิตย์ให้โคจรรอบโลก
พระเจ้าน่าจะทรงวางดวงอาทิตย์แรกเกิดไว้ที่เส้นศูนย์สูตร แล้วให้เริ่มเคลื่อนวงโคจรขึ้นมาทางเหนือ เป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิ พระเจ้าเจ้า น่าจะทรงจัดการให้พระบุตรมารับร่างกายเป็นมนุษย์ในวันครบรอบปีสร้างโลก น่าจะเหมาะที่สุด
คริสตชนดั้งเดิมคิดกันอย่างนั้นเป็นเอกฉันท์ เราจึงฉลองวันแม่พระรับสารหรือวันปฏิสนธิ์นฤมลทินของพระเยซูวันที่ 25 มีนาคม มาจนทุกวันนี้
แม่พระทรงอุ้มท้อง 9 เดือนบริบูรณ์ จึงให้ประสูติกาลวันที่ 25 ธันวาคม ที่ตรงกับวันฉลองสุริยเทพถือเป็นเรื่องบังเอิญ เป็นวันที่ยุโรปหนาวที่สุดของทุกปี

2007-08-11T09:43:00.001+07:00

เพนตากอน (The Pentagon) เป็นอาคารสำนักงานใหญ่ของกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่อาร์ลิงตัน มลรัฐเวอร์จิเนีย อาคารเพนตากอนรูปห้าเหลี่ยมเป็นสัญลักษณ์ทางการทหารของสหรัฐอเมริกา
อาคารเพนตากอนเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1943 เป็นอาคารสำนักงานที่มีพนักงานมากที่สุดในโลก และเคยเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก (นับตามปริมาณพื้นที่ใช้สอย) ปัจจุบันมีพนักงานทั้งทหารและพลเรือนทำงานมากกว่า 23,000 คน และพนักงานที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทหารอีกกว่า 3,000 คน
รูปทรงของเพนตากอนเป็นรูปห้าเหลี่ยม ตัวอาคารมีห้าชั้น และแต่ละชั้นแบ่งเป็นวงย่อยๆ ห้าวงซ้อนกัน บริเวณใจกลางของเพนตากอนมีอาณาเขต 20,000 ตร.ม. นับเป็นอาณาเขตใหญ่ที่สุดในโลกที่ทหารไม่จำเป็นต้องทำความเคารพนายทหารชั้นสัญญาบัตร (ตามปกติในที่โล่ง เมื่อสวมหมวกจะต้องทำความเคารพเสมอ)

2007-08-10T13:48:00.001+07:00

?
มาช่วยกันเพิ่มเติมและแก้ไขกันเถอะ เพื่อให้บทความนี้น่าอ่านยิ่งขึ้น รายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ที่ เริ่มต้นเขียน และ นโยบายวิกิพีเดีย หรือ ภาษาอื่นด้านซ้ายมือ ให้นำกล่องนี้ออกเมื่อมีข้อความเพิ่มเติม

ซัลฟาเพอริน (sulfaperine)

รุ่นที่ 1
รุ่นที่ 2
รุ่นที่ 3